წმიდანები და ეკლესიის მამები
წმიდა გრიგოლ ღვთისმეტყველი (329-390)
კონსტანტინოპოლის მთავარეპისკოპოსი, სამ წმიდა მღვდელმთავართაგანი და იმ სამ წმიდანთაგან ერთ-ერთი, რომლებსაც ეკლესია ღვთისმეტყველს უწოდებს, წმიდა იოანე მახარებელთან და წმიდა სვიმეონთან ერთად. 380 წელს, ქალაქში, რომლის ყველა ეკლესია არიანელთა ხელში იყო, იგი მცირე სამლოცველოში ქადაგებდა და იქ წარმოთქვა ხუთი ღვთისმეტყველებითი სიტყვა, რომლებმაც დაადგინა, თუ როგორ ლაპარაკობს ეკლესია სამებაზე: ერთი ღმერთი, რადგან ერთია მამა; ძე შობილია, სული გამომავალი; სამი პირი ერთ ბუნებაში. მათ, ვინც ქრისტეს ადამიანური გონების ნაცვლად ღვთაებრივ გონებას მიაწერდნენ, მან იმ პრინციპით უპასუხა, რომელსაც მთელი შემდგომი ქრისტოლოგია ეყრდნობა: რაც მიღებული არ არის, არც განკურნებულა. გარკვეული დროით იგი II მსოფლიო საეკლესიო კრებას თავმჯდომარეობდა, მაგრამ კათედრა დატოვა, რათა შუღლის მიზეზი არ გამხდარიყო, შინ, ნაზიანზში დაბრუნდა და ლექსებს წერდა. ხსენება: 25 იანვარი.
წყაროები
- St. Gregory the Theologian, Orations 27-31 (the Theological Orations) ღვთისმეტყველებითი სიტყვები
- St. Gregory the Theologian, Letter 101 (to Cledonius) NPNF
- St. Gregory the Theologian, Oration 42 (Farewell Oration) NPNF
- Second Ecumenical Council (381 AD) აქტები, NPNF
კავშირები
- II მსოფლიო საეკლესიო კრება (კონსტანტინოპოლი, 381)
- VI მსოფლიო საეკლესიო კრება (კონსტანტინოპოლი, 680-681)
- აპოფატიკური ღვთისმეტყველება
- განკაცება
- კონსტანტინოპოლის მსოფლიო საპატრიარქო
- მამის მონარქია
- მონოთელიტობა
- ნათლისღება (განცხადება): 6 იანვარი
- ნიკეა-კონსტანტინოპოლის მრწამსი
- პერიქორეზისი (ურთიერთში დამკვიდრება)
- პნევმატოლოგია (სულიწმიდა)
- სოტერიოლოგია (ცხონება)
- სულთმოფენობა (წმიდა სამების დღესასწაული)
- სულიწმიდის შესახებ (წმიდა ბასილი დიდი)
- ქრისტეშობა
- ქრისტოლოგია
- წმიდა ათანასე დიდი (დაახლ. 296-373)
- წმიდა ამფილოქე იკონიელი (დაახლ. 340-394)
- წმიდა ბასილი დიდი (330-379)
- წმიდა იოანე ოქროპირი (დაახლ. 349-407)
- წმიდა პირველმოწამე და მოციქულთასწორი თეკლა
- წმიდა სამება
- ჰიპოსტასი (პირი)