განკაცება

სიტყვა, რომელიც ღმერთთან იყო და ღმერთი იყო, ხორცად იქცა: მარადიულმა ძემ ქალწულისაგან სრული კაცობრივი ბუნება მიიღო, სხეული და გონიერი სული, და ადამიანური ცხოვრება განვლო ჩასახვიდან სიკვდილამდე ისე, რომ ღმერთად ყოფნა არ შეუწყვეტია. იგი მხოლოდ მოჩვენებით როდი იყო კაცი, როგორც დოკეტები ამბობდნენ, და არც ადამიანის სხეული უსესხია საღმრთო გონების ჭურჭლად, როგორც აპოლინარი ამბობდა; ხოლო მამათა დაჟინების მიზეზი წმიდა გრიგოლის სიტყვაა: რაც მიღებული არ არის, არც განკურნებულა. ამიტომ ერთი პირი, ძე, იშვება, ტირის, შიოდება, კვდება და აღდგება, და სწორედ ამიტომ არის მისი დედა ღვთისმშობელი და ამიტომ შეიძლება ღმერთის ხატად გამოსახვა. დღესასწაულები ხარებიდან ამაღლებამდე მას რიგრიგობით იხსენებენ, და მთელი ცხონება მასზეა დაფუძნებული: ღმერთი მოვიდა იქ, სადაც ჩვენ ვართ, რათა ჩვენ მივიდეთ იქ, სადაც ის არის.