პატრისტიკული და ასკეტიკური ტექსტები
განკაცების შესახებ (წმიდა ათანასე დიდი)
წმიდა ათანასე დიდის მოკლე ტრაქტატი იმის შესახებ, თუ რატომ იქცა სიტყვა ხორცად, ერთიანი თხზულების მეორე ნახევარი, რომლის პირველი ნახევარია „წარმართთა წინააღმდეგ“. იგი მისი სიყრმისას დაიწერა, ტრადიციული გამოთვლით, არიანული დავის დაწყებამდე, ან, უფრო გვიანდელი გამოთვლით, 330-იან წლებში, მისი პირველი გადასახლებისას. მისი მსჯელობა იწყება დაცემით, როგორც უკუსვლით იმ არარაობისკენ, საიდანაც კაცობრიობა შეიქმნა: ღმერთს არ შეეძლო დაეშვა, რომ მისი ხატი დაღუპულიყო, და ვერც თავის სიტყვას წაიღებდა უკან, რომ მცნების დარღვევას სიკვდილი მოჰყვებოდა. ამიტომ სიტყვამ სიკვდილის უნარის მქონე სხეული მიიღო, ყველასთვის მისცა იგი და აღადგინა, და სიკვდილი შიგნიდან დაიძლია. წაბილწულ პორტრეტს, ამბობს იგი, არ გადააგდებენ: ის, ვინც მასზეა გამოსახული, კვლავ მოდის, რათა მსგავსება იმავე დაფაზე განახლდეს. დასასრულის ახლოს დგას მისი ყველაზე ხშირად ციტირებული წინადადება: იგი განკაცდა, რათა ჩვენ განვღმრთობილიყავით. კ. ს. ლუისმა წინასიტყვაობა დაურთო მის 1944 წლის ინგლისურ თარგმანს და ამ შემთხვევით ისარგებლა, რათა მკითხველებისთვის მოეწოდებინა, ყოველ ახალ წიგნზე ერთი ძველი წიგნი წაეკითხათ.