წმიდანები და ეკლესიის მამები
წმიდა ათანასე დიდი (დაახლ. 296-373)
ალექსანდრიის პატრიარქი ორმოცდახუთი წლის განმავლობაში, საიდანაც ჩვიდმეტი წელი ხუთ გადასახლებაში გაატარა ოთხი იმპერატორის დროს; ის, ვინც ყველაზე მეტად განამტკიცა ეკლესია ნიკეის სარწმუნოებაში, როცა იმპერიამ სხვაგვარად გადაწყვიტა. ახალგაზრდა დიაკვნად იგი კრებას ესწრებოდა; ეპისკოპოსობისას უარი თქვა არიოზის ზიარებაში კვლავ მიღებაზე, რის გამოც მას ამხობდნენ, ტრირში გადაასახლეს, ეგვიპტის უდაბნოში ბერები მალავდნენ და კვლავ აღადგენდნენ, და ასე არაერთხელ. მისი თხზულება „განკაცების შესახებ“, ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში დაწერილი, განმარტავს, რატომ იყო მთელი ეს ბრძოლა მნიშვნელოვანი: ღმერთი კაცი გახდა, რათა კაცი ღმერთი გამხდარიყო. მაცხოვარი, რომელიც ქმნილება იქნებოდა, ვერ მოგვცემდა იმას, რაც თავად არ ექნებოდა. მისმა „ანტონის ცხოვრებამ“ მონაზვნობა მთელ იმპერიაში გაავრცელა, ხოლო მისი ოცდამეცხრამეტე სადღესასწაულო ეპისტოლე ახალი აღთქმის წიგნთა პირველი ნუსხაა, რომელიც დღეს მიღებულს ემთხვევა. გამოთქმა „ათანასე სოფლის წინააღმდეგ“ ქებად იყო ნაგულისხმევი. ხსენება: 18 იანვარი.