წმიდა წერილი
ახალი აღთქმა
ახალი აღთქმის ოცდაშვიდი წიგნი: ოთხი სახარება, მოციქულთა საქმე, წმიდა პავლეს თოთხმეტი ეპისტოლე, შვიდი კათოლიკე ეპისტოლე და წმიდა იოანეს გამოცხადება. პირველი ნუსხა, რომელიც ზუსტად ამ წიგნებს ასახელებს, წმიდა ათანასეს 367 წლის სადღესასწაულო ეპისტოლეა, ხოლო 692 წლის ტრულის კრებამ მიიღო წინა კრებათა და მამათა კანონები, რომლებიც წიგნებს ჩამოთვლიან, თუმცა აღმოსავლეთი დიდხანს ყოყმანობდა გამოცხადების გამო, რომელიც წმიდა კირილე იერუსალიმელმა თავის ნუსხაში არ შეიტანა. იგი დღემდე ახალი აღთქმის ერთადერთი წიგნია, რომლიდანაც ლექციონარში არცერთი საკითხავი არ არის განწესებული. ეკლესიაში ახალი აღთქმა ერთი წიგნი არ არის: სახარებები საკურთხევლის ტრაპეზზე დაბრძანებული სახარებიდან იკითხება, ხოლო საქმე და ეპისტოლეები სამოციქულოდან, თითოეული მონაკვეთი მისთვის დადგენილ დღეს. ბერძნულენოვანი ეკლესიები მას ბიზანტიური ტექსტით კითხულობენ, რომელიც კონსტანტინოპოლის საპატრიარქომ 1904 წელს დაბეჭდა, მთელი ეკლესია კი მას კითხულობს როგორც თავის საკუთარ წიგნს, ეკლესიაში დაწერილს და მის მიერ განმარტებულს.
წყაროები
- St. Athanasius, 39th Festal Letter NPNF
- Quinisext Council (692), Canon 2 (receiving the canons of Carthage and Laodicea) კანონი, ბერძნულად და ინგლისურად
- St. Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures IV.36 NPNF