ოთხი სახარება

ოთხი თხრობა ქრისტეს ცხოვრების, სიკვდილისა და აღდგომის შესახებ, რომლებიც ეკლესიამ მოციქულებისგან მიიღო: მათესი და იოანესი თორმეტთაგან ორმა დაწერა, მარკოზისა წმიდა პეტრეს თანამგზავრმა, რომელმაც, პაპიას თქმით, მისი ქადაგება ჩაიწერა, ლუკასი კი ექიმმა, რომელიც წმიდა პავლესთან ერთად მოგზაურობდა. წმიდა ირინეოსი II საუკუნეში ამტკიცებდა, რომ ისინი არც მეტი შეიძლება იყოს და არც ნაკლები, ისევე როგორც ოთხია ქარი და ოთხი ცხოველი ტახტის წინაშე, და ეს ცხოველები ყველა ეკლესიაში მათ სიმბოლოებად იქცა. სახარებას არა მხოლოდ კითხულობენ: იგი საკურთხევლის ტრაპეზზე ასვენია, მცირე შესვლაზე გამოაბრძანებენ და ემთხვევიან. წლის განმავლობაში საკითხავი ერთი სახარებიდან მეორეზე გადადის: იოანე აღდგომიდან სულთმოფენობამდე, შემდეგ მათე, შემდეგ ლუკა ჯვართამაღლების შემდგომი კვირებიდან, მარკოზი კი უმეტესად დიდი მარხვის შაბათ-კვირას, ასე რომ მთელი ეკლესია მათ ერთი და იმავე რიგით, ერთსა და იმავე დროს ისმენს.