პერიქორეზისი (ურთიერთში დამკვიდრება)

სამების თითოეული პირი მთლიანად მკვიდრობს სხვებში, შერევის გარეშე და ისე, რომ თავად ყოფნას არ წყვეტს. ღირსი იოანე დამასკელი ამ სიტყვას მის დამკვიდრებულ ღვთისმეტყველებით მნიშვნელობას ანიჭებს: სამნი ერთმანეთში არიან, ისე რომ სადაც ერთია, იქ სამივეა, და ღვთის საქმეები, მის გარეთ აღსრულებულნი, მათ შორის არასოდეს ნაწილდება. იგივე სიტყვა მეორე ფუნქციასაც ასრულებს ქრისტოლოგიაში, სადაც ქრისტეს ორი ბუნება ერთმანეთში შეაღწევს შეურწყმელად; ამიტომ შეუძლია ეკლესიას თქვას, რომ ღმერთი ჯვარს ეცვა და რომ კაცს თაყვანს სცემენ, და ამავე დროს უარყოს როგორც ევტიქის შერევა, ისე ნესტორის გაყოფა.