Κανόνας 64 Ο λαϊκός δεν επιτρέπεται να διδάσκει δημόσια

Κανόνες τῆς ἐν Τρούλλῳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Πενθέκτης Συνόδου

Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (Εν Τρούλλω) · Κωνσταντινούπολη, 691 έως 692 · συγκλήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ · Η Πενθέκτη Σύνοδος (Εν Τρούλλω, 692) στον χάρτη

Ότι ο λαϊκός δεν πρέπει να κινεί λόγο ή να διδάσκει δημόσια, αποκτώντας έτσι για τον εαυτό του αξίωμα διδασκάλου, αλλά να υποχωρεί στη διάταξη που παραδόθηκε από τον Κύριο και να ανοίγει το αυτί του σε όσους έλαβαν τη χάρη του διδασκαλικού λόγου και να διδάσκεται από αυτούς τα θεία. Γιατί μέσα στη μία Εκκλησία ο Θεός έκανε διάφορα μέλη, σύμφωνα με τον λόγο του Αποστόλου· και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ερμηνεύοντας αυτόν τον λόγο, παρουσιάζει καθαρά την τάξη σε αυτά, λέγοντας: Αυτή την τάξη ας σεβόμαστε, αδελφοί, αυτήν ας φυλάγουμε. Ο ένας ας είναι ακοή, ο άλλος γλώσσα, ο άλλος χέρι, ο άλλος κάτι άλλο· ο ένας ας διδάσκει, ο άλλος ας μαθαίνει. Και λίγο παρακάτω: Και όποιος μαθαίνει, με ευπείθεια· και όποιος χορηγεί, με ιλαρότητα· και όποιος υπηρετεί, με προθυμία· ας μην είμαστε όλοι γλώσσα, το πιο πρόχειρο· όχι όλοι απόστολοι· όχι όλοι προφήτες· ας μη διερμηνεύουμε όλοι. Και ύστερα από μερικά λόγια: Γιατί κάνεις τον εαυτό σου ποιμένα, ενώ είσαι πρόβατο; Γιατί γίνεσαι κεφαλή, ενώ είσαι πόδι; Γιατί επιχειρείς να είσαι στρατηγός, ενώ έχεις ταχθεί ανάμεσα στους στρατιώτες; Και αλλού: Η Σοφία παραγγέλλει: Μην είσαι γρήγορος στα λόγια· μην απλώνεσαι πλάι στον πλούσιο, ενώ είσαι φτωχός· ούτε να ζητάς να είσαι σοφότερος από τους σοφούς. Και αν κάποιος συλληφθεί να παραβαίνει τον παρόντα κανόνα, να αφορίζεται για σαράντα ημέρες.

Ὅτι οὐ χρὴ δημοσίᾳ λαϊκόν, λόγον κινεῖν ἢ διδάσκειν, ἀξίωμα ἑαυτῷ διδασκαλικὸν ἐντεῦθεν περιποιούμενον, ἀλλ᾿ εἴκειν τῇ παραδοθείσῃ παρὰ τοῦ Κυρίου διατάξει, καὶ τὸ οὖς τοῖς τὴν χάριν τοῦ διδασκαλικοῦ λαβοῦσι λόγου διανοίγειν, καὶ τὰ θεῖα παρ᾿ αὐτῶν ἐκδιδάσκεσθαι. Ἐν γὰρ τῇ μιᾷ ἐκκλησίᾳ διάφορα μέλη πεποίηκεν ὁ Θεός, κατὰ τὴν τοῦ Ἀποστόλου φωνήν· ἣν ὁ Θεολόγος ἑρμηνεύων Γρηγόριος, σαφῶς τὴν ἐν τούτοις τάξιν παρίστησι φάσκων· Ταύτην αἰδοίμεθα τὴν τάξιν, ἀδελφοί, ταύτην φυλάττοιμεν. Ὁ μὲν ἔστω τις ἀκοή· ὁ δέ, γλῶσσα· ὁ δέ, χείρ· ὁ δέ, ἄλλο τι· ὁ μέν, διδασκέτω· ὁ δέ, μανθανέτω· καὶ μετὰ βραχέα· Καὶ ὁ μανθάνων ἐν εὐπειθείᾳ· καὶ ὁ χορηγῶν ἐν ἱλαρότητι· καὶ ὁ ὑπουργῶν ἐν προθυμίᾳ, μὴ πάντες ὧμεν γλῶσσα, τὸ ἑτοιμότατον· μὴ πάντες Ἀπόστολοι· μὴ πάντες προφῆται· μὴ πάντες διερμηνεύωμεν· καὶ μετά τινα· Τί σεαυτὸν ποιεῖς ποιμένα, πρόβατον ὤν; τί γίνῃ κεφαλή, ποῦς τυγχάνων; τί στρατηγεῖν ἐπιχειρεῖς, τεταγμένος ἐν στρατιώταις; καὶ ἑτέρωθι· Ἡ σοφία διακελεύεται. Μὴ ἴσθι ταχὺς ἐν λόγοις· μὴ συμπαρεκτείνου πένης ὢν πλουσίῳ, μηδὲ ζήτει τῶν σοφῶν εἶναι σοφώτερος. Εἰ δέ τις ἁλῷ τὸν παρόντα παρασαλεύων κανόνα, ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα ἀφοριζέσθω.

Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος (Εν Τρούλλω), οι κανόνες

Απόδοση στη νέα ελληνική: του ίδιου του ιστότοπου, από το πρωτότυπο που βρίσκεται δίπλα. Πρωτότυπο: το κείμενο του Πηδαλίου, όπως μεταγράφηκε στο users.uoa.gr/~nektar και διορθώθηκε εδώ. Σχετικά με αυτά τα κείμενα.