კანონი 64 ერისკაცმა საჯაროდ ნუ ასწავლის

რომ არ მართებს ერისკაცს საჯაროდ სიტყვის წარმოთქმა ან სწავლება, რითაც თავის თავს მოძღვრის ღირსებას მიითვისებს, არამედ დაემორჩილოს უფლისაგან გადმოცემულ წესს, ყური მიუპყროს მათ, ვინც მოძღვრების სიტყვის მადლი მიიღეს, და მათგან ისწავლოს საღვთო. რამეთუ ერთ ეკლესიაში ღმერთმა სხვადასხვა ასო შექმნა, მოციქულის სიტყვისამებრ; ამ სიტყვას განმარტავს რა, გრიგოლ ღვთისმეტყველი ნათლად წარმოაჩენს ამ საქმეში არსებულ წესს და ამბობს: „ამ წესს, ძმანო, მოწიწებით მოვეპყრათ, ეს დავიცვათ. ერთი იყოს ყური, მეორე ენა, მეორე ხელი, მეორე სხვა რამ; ერთი ასწავლიდეს, მეორე სწავლობდეს.“ და ცოტა ქვემოთ: „და ვინც სწავლობს, მორჩილებით; და ვინც გასცემს, მხიარულებით; და ვინც მსახურებს, გულმოდგინებით; ნუ ვიქნებით ყველანი ენა, რაც ყველაზე ხელმისაწვდომია; ნუ ყველანი მოციქულები; ნუ ყველანი წინასწარმეტყველები; ნუ ყველანი განვმარტავთ.“ და რამდენიმე სიტყვის შემდეგ: „რად იქმ თავს მწყემსად, ცხვარი რომ ხარ? რად ხდები თავი, ფეხი რომ ხარ? რად ცდილობ სარდლობას, მხედართა შორის განწესებული?“ და სხვაგან: „სიბრძნე ბრძანებს: ნუ იქნები სწრაფი სიტყვებში; ნუ გაეჭიმები მდიდრის გვერდით, ღარიბი რომ ხარ; ნურც ეძიებ ბრძენთა უბრძნესი იყო.“ ხოლო თუ ვინმე იმხილება, რომ ამ კანონს არღვევს, ორმოცი დღით უზიარებელ იქმნეს.