Η βάπτιση των Ρως (988)

Ο ηγεμόνας του Κιέβου Βλαδίμηρος, ειδωλολάτρης με φήμη που τα χρονικά δεν ωραιοποιούν, έστειλε ανθρώπους να εξετάσουν τις θρησκείες. Η αφήγηση που έφεραν πίσω από τη Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης είναι αυτή που θυμούνται όλοι: δεν ήξεραν αν βρίσκονταν στον ουρανό ή στη γη, γιατί πάνω στη γη δεν υπάρχει τέτοια ομορφιά, και δεν μπορούσαν να την περιγράψουν· ήξεραν μόνο ότι εκεί ο Θεός κατοικεί ανάμεσα στους ανθρώπους. Βαπτίστηκε στη Χερσώνα, παντρεύτηκε την αδελφή του αυτοκράτορα, έριξε τα είδωλα στον Δνείπερο και έβαλε να βαπτιστεί το Κίεβο στα νερά του. Ό,τι ακολούθησε δεν ήταν ελληνική αποικία: τα σλαβικά γράμματα είχαν ήδη δημιουργηθεί, κι έτσι η Εκκλησία εκεί διάβαζε και έψαλλε στη δική της γλώσσα από την αρχή, γι’ αυτό και η Ορθοδοξία ρίζωσε στους Ρως ως κάτι δικό τους.