Τα τρία είδη μελοποιίας

Η βυζαντινή μουσική ψάλλει με τρεις ταχύτητες, και η ταχύτητα είναι απόφαση για το ποιος είναι ο σκοπός του κειμένου. Το ειρμολογικό είναι σχεδόν ένας φθόγγος ανά συλλαβή, ζωηρό, και χρησιμοποιείται όπου πρέπει να περάσει πολύ κείμενο: στους κανόνες, στα σταθερά μέρη της Λειτουργίας. Το στιχηραρικό είναι αργότερο και πιο ποικιλμένο, για τα στιχηρά που σχολιάζουν μια εορτή. Το παπαδικό είναι αργό, μελισματικό, και μπορεί να αφιερώσει αρκετά λεπτά σε έναν μόνο στίχο, και ανήκει στις στιγμές όπου τα λόγια μετρούν λιγότερο από το να στέκεται κανείς ακίνητος: στον Χερουβικό ύμνο, στο κοινωνικό. Ο ίδιος ήχος και το ίδιο κείμενο ακούγονται σαν διαφορετικά έργα στα τρία είδη.