Το ίσον (Το ισοκράτημα)

Ένας ή περισσότεροι ψάλτες κρατούν έναν μόνο φθόγγο, ενώ η μελωδία κινείται πάνω από αυτόν. Το ίσον δεν είναι αρμονία ούτε γραμμή μπάσου: είναι η βάση του ήχου που γίνεται ακουστή, ώστε κάθε διάστημα που ψάλλει η μελωδία να ακούγεται πάνω στο έδαφος στο οποίο ανήκει. Μετακινείται μόνο όταν μετακινείται ο ήχος, και ένας καλός ισοκράτης το αλλάζει την τελευταία στιγμή και διακριτικά. Θεολογικά είναι ό,τι πλησιέστερο έχει η ψαλτική τέχνη σε ένα επιχείρημα για τον εαυτό της, αφού οι πολλές φωνές ψάλλουν μία μελωδία πάνω σε έναν αμετάβλητο φθόγγο, και η βυζαντινή παράδοση δεν θέλησε ποτέ μια υφή όπου οι φωνές πηγαίνουν η καθεμιά τον δικό της δρόμο.