Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1906-1991)

Βοσκόπουλο από την Εύβοια που είχε τελειώσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού, έφυγε κρυφά στα δώδεκά του για το Άγιον Όρος, στη σκήτη των Καυσοκαλυβίων, και έλαβε εκεί το διορατικό χάρισμα, που οι γέροντές του τού είπαν να το φυλάξει με την υπακοή. Η ασθένεια τον έστειλε πίσω στον κόσμο, και ο ίδιος υπηρέτησε επί τριάντα τρία χρόνια ως εφημέριος στην Πολυκλινική, στο κέντρο της Αθήνας, και εξομολογούσε σε μια πόλη που αγαπούσε. Η διδασκαλία του αποφεύγει την κατά μέτωπο μάχη με το κακό: γέμισε την ψυχή με την αγάπη του Χριστού, έλεγε, και δεν μένει χώρος για τίποτε άλλο· γι’ αυτό η χριστιανική ζωή είναι πρώτα χαρά και ύστερα αγώνας. Τα λόγια του συγκεντρώθηκαν μετά την κοίμησή του στο βιβλίο Βίος και Λόγοι. Επέστρεψε στα Καυσοκαλύβια για να πεθάνει εκεί, το 1991, και αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2013. Μνήμη: 2 Δεκεμβρίου.