ღირსი პორფირე კავსოკალიველი (1906-1991)

ევბეელი მწყემსი ბიჭი, რომელსაც სკოლაში მხოლოდ ერთი წელი ესწავლა; თორმეტი წლისა იგი წმიდა მთაზე, კავსოკალივიის სკიტში გაიქცა და იქ მხილველობის ნიჭი მიიღო, რომლის მორჩილებით დაცვაც მისმა მოძღვრებმა უბრძანეს. სნეულებამ იგი კვლავ ქვეყნიერებაში დააბრუნა, და ოცდაცამეტი წლის განმავლობაში ათენის შუაგულში, პოლიკლინიკაში მსახურობდა მღვდლად და აღსარებას იბარებდა ქალაქში, რომელიც უყვარდა. მისი მოძღვრება უარს ამბობს ბოროტებასთან პირისპირ ბრძოლაზე: აავსე სული ქრისტეს სიყვარულით, ამბობდა იგი, და სხვა რამისთვის ადგილი აღარ დარჩება; ამიტომ ქრისტიანული ცხოვრება ჯერ სიხარულია და მხოლოდ შემდეგ ბრძოლა. მისი სიტყვები მისი მიცვალების შემდეგ შეკრიბეს წიგნში „სიყვარულით დაჭრილი“. სიკვდილის მოახლოებისას იგი კავსოკალივიას დაუბრუნდა და იქ მიიცვალა 1991 წელს, ხოლო 2013 წელს მსოფლიო საპატრიარქომ წმიდანად შერაცხა. ხსენება: 2 დეკემბერი.