წმიდა იოანე ოქროპირის ლიტურგია

ლიტურგია, რომელსაც მართლმადიდებელ ქრისტიანთა უმრავლესობა კვირიდან კვირამდე ფეხზე მდგომი ისმენს. იგი აღესრულება ყოველთვის, როცა წლის განმავლობაში ლიტურგია აღესრულება, გარდა წმიდა ბასილისთვის განკუთვნილი ათი დღისა და დიდი მარხვის სადაგი დღეებისა. მისი ანაფორა, დიდი ევქარისტიული ლოცვა, ანტიოქიისა და კონსტანტინოპოლის ტრადიციას მიეკუთვნება, და მისი ბირთვი საფუძვლიანად შეიძლება მივიჩნიოთ თავად წმიდა იოანე ოქროპირის ლოცვად; დანარჩენი საუკუნეთა განმავლობაში შემოეზარდა მას, ხოლო ქერუბიმთა საგალობელი და მრწამსი VI საუკუნეში დაემატა. იგი იწყება ძღვნის მომზადებით სამკვეთლოზე, შემდეგ ერს ღვთის სიტყვის გარშემო კრებს ანტიფონებით, მცირე გამოსვლით, სამოციქულოთი და სახარებით, და ბოლოს ძღვენს შესწირავს: დიდი გამოსვლა, მშვიდობის ამბორი, მრწამსი, ანაფორა თავისი ეპიკლეზისით, საუფლო ლოცვა და ზიარება. ზიარების წინ ითქმის ლოცვა „მრწამს, უფალო, და აღვიარებ, რამეთუ შენ ხარ ჭეშმარიტად ქრისტე“, რომელშიც ყოველი მაზიარებელი თავს ცოდვილთა შორის პირველად სახელდებს.