Οι Αποστολικοί Κανόνες

Ογδόντα πέντε κανόνες που παραδόθηκαν με το όνομα των Αποστόλων, το αρχαιότερο σώμα εκκλησιαστικού δικαίου που δέχεται η Ορθόδοξη Εκκλησία. Συντάχθηκαν στη Συρία προς τα τέλη του τέταρτου αιώνα ως κατακλείδα των Αποστολικών Διαταγών, και η Εκκλησία κράτησε τους κανόνες αφήνοντας κατά μέρος τις Διαταγές: ο δεύτερος κανόνας της Εν Τρούλλω Συνόδου (692) αποδέχθηκε τους ογδόντα πέντε και απέρριψε τα υπόλοιπα ως νοθευμένα από αιρετικούς. Οι σύνοδοι τους θεωρούσαν ήδη δεσμευτικούς· ο δέκατος πέμπτος κανόνας της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου επικαλείται «τὸν ἀποστολικὸν κανόνα» κατά του κληρικού που μετακινείται από πόλη σε πόλη. Προηγούνται σε κάθε συλλογή και στο Πηδάλιον, και ρυθμίζουν τη χειροτονία (ο επίσκοπος χειροτονείται από δύο ή τρεις επισκόπους), τη συμπεριφορά του κλήρου, την υποδοχή των αιρετικών, τον υπολογισμό του Πάσχα και, στον ογδοηκοστό πέμπτο, ποια βιβλία πρέπει να θεωρούνται Γραφή.