კრებები და მათი კანონები
მოციქულთა კანონები
ოთხმოცდახუთი წესი, მოციქულთა სახელით გადმოცემული, საეკლესიო სამართლის უძველესი კრებული, რომელსაც მართლმადიდებელი ეკლესია იღებს. ისინი IV საუკუნის მეორე ნახევარში სირიაში შეადგინეს, როგორც „მოციქულთა დადგენილებების“ დასასრული, და ეკლესიამ კანონები მიიღო, დადგენილებები კი განზე გადადო: ტრულის კრების (692) მეორე კანონმა ოთხმოცდახუთი მიიღო, დანარჩენი კი უარყო, როგორც მწვალებელთაგან გაყალბებული. კრებები მათ მანამდეც სავალდებულოდ მიიჩნევდნენ; ნიკეის I კრების მეთხუთმეტე კანონი სამოციქულო კანონს იმოწმებს იმ კლირიკოსის წინააღმდეგ, რომელიც ქალაქიდან ქალაქში გადადის. ისინი პირველნი არიან ყოველ კრებულში და პიდალიონშიც, და აწესრიგებენ ხელდასხმას (ეპისკოპოსს ორი ან სამი ეპისკოპოსი ხელდაასხამს), სამღვდელოების ქცევას, მწვალებელთა მიღებას, აღდგომის გამოთვლას და, ოთხმოცდამეხუთე კანონში, იმას, თუ რომელი წიგნები უნდა ჩაითვალოს წმიდა წერილად.
წყაროები
- The Apostolic Canons, Canon 1 კანონი, ბერძნულად და ინგლისურად
- The Apostolic Canons, Canon 85 კანონი, ბერძნულად და ინგლისურად
- Quinisext Council (692), Canon 2 კანონი, ბერძნულად და ინგლისურად
- First Ecumenical Council (325 AD), Canon 15 კანონი, ბერძნულად და ინგლისურად
- The Rudder (Pedalion), St. Nikodemos of the Holy Mountain and Agapios (1800) „საჭე“, 1957 წლის ინგლისური გამოცემა, სათხოვრად
კავშირები
კანონები
მოციქულთა 85 კანონი ამ საიტზეა ბერძნულად, ჩვენივე თარგმანით: მოციქულთა კანონები.