მოციქულთა კანონები

ეპისკოპოსი ხელდასხმულ იქნეს ორი ან სამი ეპისკოპოსის მიერ.

ხუცესი ხელდასხმულ იქნეს ერთი ეპისკოპოსის მიერ, და დიაკონიც, და დანარჩენი კლირიკოსებიც.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, მსხვერპლის შესახებ უფლის დადგენილების საწინააღმდეგოდ, საკურთხეველზე სხვა რამეს შესწირავს, ან თაფლს, ან რძეს, ან ღვინის ნაცვლად ხელოვნურად დამზადებულ თაფლუჭს, ან ფრინველს, ან რაიმე ცხოველს, ან პარკოსნებს, დადგენილების საწინააღმდეგოდ, განიკვეთოს; გარდა ახალი თავთავებისა, ან ყურძნისა, თავის ჯეროვან დროს. და ნუ იქნება ნებადართული საკურთხეველთან სხვა რამის მიტანა, გარდა ზეთისა ლამპრისათვის და საკმევლისა წმიდა შეწირვის ჟამს.

ყოველი სხვა ნაყოფი სახლში გაიგზავნოს, პირველნაყოფად ეპისკოპოსისა და ხუცესებისათვის, და არა საკურთხეველთან. ხოლო ცხადია, რომ ეპისკოპოსი და ხუცესები გაუნაწილებენ მას დიაკონებს და დანარჩენ კლირიკოსებს.

ეპისკოპოსმა, ან ხუცესმა, ან დიაკონმა თავისი ცოლი ნუ განიშოროს კრძალულების საბაბით; ხოლო თუ განიშორებს, უზიარებელ იქმნეს; და თუ ამას განაგრძობს, განიკვეთოს.

ეპისკოპოსმა, ან ხუცესმა, ან დიაკონმა საერო საზრუნავი ნუ იკისროს; წინააღმდეგ შემთხვევაში, განიკვეთოს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი აღდგომის წმიდა დღეს გაზაფხულის ბუნიობამდე იუდეველებთან ერთად აღასრულებს, განიკვეთოს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან ვინმე სამღვდელო ნუსხიდან, შეწირვის აღსრულებისას არ ეზიარება, მიზეზი თქვას; და თუ იგი საპატიოა, შენდობა მიიღოს; ხოლო თუ არ იტყვის, უზიარებელ იქმნეს, როგორც ერისათვის ვნების მიზეზად ქმნილი და შემწირველის მიმართ ეჭვის აღმძვრელი, თითქოს მან შეწირვა მართლად არ აღავლინა.

ყოველნი მორწმუნენი, რომლებიც შემოდიან და წერილს ისმენენ, მაგრამ ლოცვასა და წმიდა ზიარებაზე არ რჩებიან, როგორც ეკლესიაში უწესრიგობის შემომტანნი, უზიარებელ უნდა იქმნენ.

თუ ვინმე ზიარებისაგან განყენებულთან ერთად ილოცებს, თუნდაც სახლში, იგი უზიარებელ იქმნეს.

თუ ვინმე, კლირიკოსი რომ არის, განკვეთილ კლირიკოსთან ერთად ილოცებს, თვითონაც განიკვეთოს.

თუ რომელიმე კლირიკოსი, ან ერისკაცი, უზიარებელქმნილი, ანუ მიუღებელი, წავა და სხვა ქალაქში მიიღებენ სარეკომენდაციო წერილების გარეშე, უზიარებელ იქმნეს როგორც მიმღები, ისე მიღებულიც.

ხოლო თუ იგი უზიარებელქმნილია, გაუგრძელდეს მას უზიარებლობა, როგორც იმას, ვინც იცრუა და მოატყუა ღვთის ეკლესია.

ეპისკოპოსს არ შეიძლება დატოვოს თავისი ეპარქია და სხვაში შეიჭრას, თუნდაც მრავალნი აიძულებდნენ, თუ არ არის რაიმე საპატიო მიზეზი, რომელიც მას ამის გაკეთებას აიძულებს, როგორც მაშინ, როცა მას შეუძლია ღვთისმოსაობის სიტყვით უფრო დიდი სარგებელი მოუტანოს იქაურებს; და ესეც არა თავისით, არამედ მრავალ ეპისკოპოსთა განსჯით და უდიდესი თხოვნით.

თუ რომელიმე ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე კლირიკოსთა ნუსხიდან, დატოვებს თავის ეპარქიას, სხვაში წავა და, სრულიად გადასახლებული, სხვა ეპარქიაში იმყოფება თავისი ეპისკოპოსის ნების საწინააღმდეგოდ, ვბრძანებთ, რომ იგი აღარ მსახურებდეს, განსაკუთრებით თუ, როცა მისი ეპისკოპოსი მას დასაბრუნებლად უხმობს, არ დაემორჩილა და უწესრიგობაში დარჩა; მაგრამ იქ ეზიაროს როგორც ერისკაცი.

ხოლო თუ ეპისკოპოსი, რომელთანაც ისინი იმყოფებიან, არად ჩააგდებს მათ წინააღმდეგ დადგენილ მსახურების აკრძალვას და მიიღებს მათ როგორც კლირიკოსებს, უზიარებელ იქმნეს, როგორც უწესრიგობის მოძღვარი.

ვინც ნათლობის შემდეგ ორ ქორწინებაში გაება, ან ხარჭა შეიძინა, ვერ იქნება ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე სამღვდელო ნუსხიდან.

ვინც ცოლად შეირთო ქვრივი, ან განშორებული, ან მეძავი, ან შინაყმა ქალი, ან ვინმე სცენაზე მყოფთაგანი, ვერ იქნება ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე სამღვდელო ნუსხიდან.

ვინც ორი და შეირთო, ან ძმის ან დის ასული, ვერ იქნება კლირიკოსი.

კლირიკოსი, რომელიც თავდებობას იძლევა, განიკვეთოს.

საჭურისი, თუ იგი ადამიანთა ბოროტებით გახდა ასეთი, ან დევნისას წაართვეს მამაკაცის ასოები, ან ასე დაიბადა, და ღირსია, ეპისკოპოსი გახდეს.

ვინც თავი დაისახიჩრა, კლირიკოსი ნუ გახდება; რადგან იგი თავისი თავის მკვლელია და ღვთის ქმნილების მტერი.

თუ ვინმე, კლირიკოსი რომ არის, თავს დაისახიჩრებს, განიკვეთოს; რადგან იგი თავისი თავის მკვლელია.

ერისკაცი, რომელმაც თავი დაისახიჩრა, უზიარებელ იქმნეს სამი წლით; რადგან იგი საკუთარი სიცოცხლის შემთქმულია.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, სიძვაში, ან ცრუფიცობაში, ან ქურდობაში მხილებული, განიკვეთოს, და ნუ იქმნება უზიარებელ; რადგან წერილი ამბობს: „არ დასჯი ორჯერ ერთისა და იმავესათვის“. ასევე დანარჩენი კლირიკოსებიც.

იმათგან, ვინც კლირში უქორწინებლად შემოვიდა, ვბრძანებთ, რომ თუ ისურვებენ, ქორწინდებოდნენ მხოლოდ მკითხველები და მგალობლები.

ეპისკოპოსს, ან ხუცესს, ან დიაკონს, რომელიც სცემს მცოდველ მორწმუნეებს, ან დამნაშავე ურწმუნოებს, და სურს ამით შიში შეჰგვაროს მათ, ვბრძანებთ, რომ განიკვეთოს; რადგან უფალს არსად უსწავლებია ჩვენთვის ეს; პირიქით, თვითონ, როცა სცემდნენ, უკუ არ სცემდა, როცა აგინებდნენ, სანაცვლოდ არ აგინებდა, როცა ევნებოდა, არ ემუქრებოდა.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, სამართლიანად განკვეთილი აშკარა დანაშაულისათვის, გაბედავს შეეხოს ოდესღაც მისთვის მინდობილ მსახურებას, იგი სრულიად მოიკვეთოს ეკლესიისაგან.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი ფულით დაეუფლება ამ ღირსებას, ან ხუცესი, ან დიაკონი, განიკვეთოს თვითონაც და მისი ხელდამსხმელიც, და სრულიად მოიკვეთოს ზიარებისაგანაც, როგორც სიმონ მოგვი ჩემ მიერ, პეტრეს მიერ.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, საერო მთავრებს გამოიყენებს და მათი მეშვეობით დაეუფლება ეკლესიას, განიკვეთოს და უზიარებელ იქმნეს, და ყველა, ვინც მასთან ზიარებაშია.

თუ რომელიმე ხუცესი, თავის ეპისკოპოსს არად აგდებს რა, ცალკე შეკრებას მართავს და სხვა საკურთხეველს აღმართავს, მაშინ როცა ეპისკოპოსს ღვთისმოსაობასა და სიმართლეში ვერაფერი დასაგმობი უპოვა, განიკვეთოს, როგორც ხელისუფლების მოყვარე; რადგან იგი ტირანია. ასევე დანარჩენი კლირიკოსებიც და ყველა, ვინც მას მიემხრობა; ხოლო ერისკაცნი უზიარებელ იქმნენ. მაგრამ ეს მოხდეს ეპისკოპოსის პირველი, მეორე და მესამე თხოვნის შემდეგ.

თუ რომელიმე ხუცესი, ან დიაკონი, ეპისკოპოსის მიერ უზიარებლობის ქვეშ აღმოჩნდება, არ შეიძლება, რომ იგი სხვამ მიიღოს, არამედ მხოლოდ იმან, ვინც იგი უზიარებელ ჰყო, თუ შემთხვევით არ აღესრულება ის ეპისკოპოსი, რომელმაც იგი უზიარებელ ჰყო.

უცხო ეპისკოპოსთაგან, ან ხუცესთაგან, ან დიაკონთაგან არავინ მიიღონ სარეკომენდაციო წერილების გარეშე; და როცა მოიტანენ კიდეც, გამოიკითხონ; და თუ ღვთისმოსაობის მქადაგებელნი არიან, მიიღონ; ხოლო თუ არა, მიაწოდეთ მათ საჭირო და ზიარებაში ნუ მიიღებთ; რადგან ბევრი რამ თაღლითობით ხდება.

ყოველი ერის ეპისკოპოსებმა უნდა იცნობდნენ თავიანთ შორის პირველს, და მიიჩნიონ იგი როგორც თავი, და არაფერი გააკეთონ მისი თანხმობის გარეშე; ხოლო თითოეულმა მხოლოდ ის გააკეთოს, რაც მის ეპარქიას და მის ქვემდებარე სოფლებს ეხება. მაგრამ ნურც ის გააკეთებს რამეს ყველას თანხმობის გარეშე. რადგან ასე იქნება ერთსულოვნება, და იდიდება ღმერთი, უფლის მიერ, სულიწმიდაში: მამა, და ძე, და სულიწმიდა.

ეპისკოპოსმა ნუ გაბედოს ხელდასხმების აღსრულება თავისი საზღვრების გარეთ, მისდამი არდაქვემდებარებულ ქალაქებსა და სოფლებში; ხოლო თუ მხილებული იქნება, რომ ეს ჩაიდინა იმ ქალაქების ან სოფლების მფლობელთა ნების საწინააღმდეგოდ, განიკვეთოს თვითონაც და ისინიც, ვისაც ხელი დაასხა.

თუ ვინმე, ეპისკოპოსად ხელდასხმული, არ მიიღებს მსახურებას და მისთვის მინდობილი ერის ზრუნვას, იგი უზიარებელ იყოს, ვიდრე არ მიიღებს; ასევე ხუცესიც და დიაკონიც. ხოლო თუ წავა და არ მიიღებენ, არა მისი ნებით, არამედ ერის ბოროტებით, თვითონ ეპისკოპოსად დარჩეს, ხოლო ქალაქის კლირი უზიარებელ იქმნეს, რადგან ასეთი ურჩი ერის აღმზრდელნი ვერ აღმოჩნდნენ.

წელიწადში ორჯერ იყოს ეპისკოპოსთა კრება, და ერთმანეთთან ერთად გამოიკვლიონ ღვთისმოსაობის დოგმატები, და გადაწყვიტონ წარმოქმნილი საეკლესიო დავები: ერთხელ მეერგასის მეოთხე კვირაში, ხოლო მეორედ ჰიპერბერეტეოსის თორმეტს.

ყოველი საეკლესიო ქონების ზრუნვა ეპისკოპოსს ჰქონდეს, და განაგოს იგი, როგორც ღვთის ზედამხედველობით; მაგრამ არ შეიძლება მისთვის მისგან რაიმეს მითვისება, ან ღვთისას თავისი ნათესავებისათვის ჩუქება; ხოლო თუ ისინი ღარიბნი არიან, მიაწოდოს როგორც ღარიბებს, მაგრამ მათი საბაბით ნუ გაყიდის ეკლესიისას.

ხუცესებმა და დიაკონებმა არაფერი აღასრულონ ეპისკოპოსის თანხმობის გარეშე; რადგან მას არის მინდობილი უფლის ერი, და მას მოეკითხება პასუხი მათი სულებისათვის.

ცხადი იყოს ეპისკოპოსის პირადი ქონება (თუ მას საერთოდ აქვს პირადი), და ცხადი იყოს უფლისეული ქონება; რათა ეპისკოპოსს, როცა აღესრულება, ჰქონდეს უფლება თავისი პირადი ქონება დაუტოვოს, ვისაც სურს და როგორც სურს; და რათა საეკლესიო ქონების საბაბით არ დაიკარგოს ეპისკოპოსის ქონება, რადგან მას ზოგჯერ ჰყავს ცოლი და შვილები, ან ნათესავები, ან შინაყმები. რადგან სამართლიანია ღვთისა და კაცთა წინაშე, რომ არც ეკლესიამ განიცადოს რაიმე ზარალი ეპისკოპოსის ქონების უცოდინრობით, არც ეპისკოპოსს, ან მის ნათესავებს ჩამოერთვათ ქონება ეკლესიის საბაბით, ან მისი კუთვნილნი გასაჭირში ჩავარდნენ, და მისი სიკვდილი ავი ხმებით შეიმოსოს.

ვბრძანებთ, რომ ეპისკოპოსს ჰქონდეს ხელისუფლება ეკლესიის ქონებაზე. რადგან თუ მას უნდა მიენდოს ადამიანთა ძვირფასი სულები, მით უმეტეს საჭირო იქნებოდა მისთვის ფულის მინდობა, რათა ყოველივე მისი ხელისუფლებით იმართებოდეს და ხუცესებისა და დიაკონების მეშვეობით მიეწოდებოდეს გაჭირვებულებს ღვთის შიშით და ყოველი კრძალულებით. ხოლო თვითონაც მიიღოს საჭიროდან (თუ საერთოდ საჭიროება აქვს) თავისი აუცილებელი მოთხოვნილებებისათვის და მასთან სტუმრად მყოფი ძმებისათვის, რათა მათ არაფერი მოაკლდეთ; რადგან ღვთის რჯულმა დაადგინა, რომ საკურთხეველს მიმსახურებულნი საკურთხევლიდან იკვებებოდნენ; რადგან არც ჯარისკაცი აღმართავს ოდესმე იარაღს მტრის წინააღმდეგ საკუთარი ხარჯით.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, რომელიც კამათელსა და სიმთვრალეს მისდევს, ან შეწყვიტოს, ან განიკვეთოს.

იპოდიაკონი, ან მკითხველი, ან მგალობელი, რომელიც მსგავსს სჩადის, ან შეწყვიტოს, ან უზიარებელ იქმნეს; ასევე ერისკაციც.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, რომელიც ვალის ამღებთაგან სარგებელს მოითხოვს, ან შეწყვიტოს, ან განიკვეთოს.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, რომელიც მწვალებლებთან ერთად მხოლოდ ილოცა, უზიარებელ იქმნეს; ხოლო თუ მისცა მათ ნება, რაიმე აღესრულებინათ როგორც კლირიკოსებს, განიკვეთოს.

ეპისკოპოსს, ან ხუცესს, რომელმაც მიიღო მწვალებელთა ნათლობა ან მსხვერპლი, ვბრძანებთ, რომ განიკვეთოს. რადგან „რამ შეათანხმოს ქრისტე და ბელიარი? ან რა ხელი აქვს მორწმუნეს ურწმუნოსთან?“

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, თუ ჭეშმარიტად ნათლობის მქონეს ხელახლა მონათლავს, ან თუ უღმრთოთაგან წაბილწულს არ მონათლავს, განიკვეთოს, როგორც ის, ვინც დასცინის ჯვარს და უფლის სიკვდილს, და არ არჩევს მღვდლებს ცრუმღვდლებისაგან.

თუ რომელიმე ერისკაცი, თავის ცოლს განიშორებს და სხვას შეირთავს, ან სხვისგან განტევებულს, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, უფლის დადგენილების თანახმად არ მონათლავს მამაში, და ძეში, და სულიწმიდაში, არამედ სამ დაუსაბამოში, ან სამ ძეში, ან სამ ნუგეშინისმცემელში, განიკვეთოს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, არ აღასრულებს ერთი საიდუმლოს სამ შთაფლვას, არამედ ერთ შთაფლვას, უფლის სიკვდილში მიცემულს, განიკვეთოს. რადგან უფალს არ უთქვამს: „ჩემს სიკვდილში ნათელი ეცით“, არამედ: „წადით, დაიმოწაფეთ ყველა ხალხი და ნათელი ეცით მათ მამის და ძის და სული წმიდის სახელით“.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე სამღვდელო ნუსხიდან, თავს იკავებს ქორწინებისაგან, და ხორცისაგან, და ღვინისაგან, არა მოღვაწეობისათვის, არამედ ზიზღით, ავიწყდება რა, რომ ყოველი კეთილია ფრიად, და რომ ღმერთმა კაცი მამაკაცად და დედაკაცად შექმნა, არამედ გმობით ცილს სწამებს ქმნილებას, ან გამოსწორდეს, ან განიკვეთოს და ეკლესიიდან განიგდოს. ასევე ერისკაციც.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ცოდვისაგან მოქცეულს არ იღებს, არამედ უკუაგდებს, განიკვეთოს; რადგან იგი ამწუხრებს ქრისტეს, რომელმაც თქვა: „სიხარულია ცაში ერთი მონანიე ცოდვილისათვის“.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი დღესასწაულთა დღეებში არ იღებს ხორცსა და ღვინოს, ზიზღით და არა მოღვაწეობისათვის, განიკვეთოს, როგორც თავის სინდისში დადაღული და მრავალთათვის საცდურის მიზეზად ქმნილი.

თუ რომელიმე კლირიკოსი სამიკიტნოში ჭამისას იქნება შემჩნეული, უზიარებელ იქმნეს; გარდა იმისა, ვინც გზაზე აუცილებლობის გამო (სასტუმროში) ჩერდება.

თუ რომელიმე კლირიკოსი ეპისკოპოსს შეურაცხყოფს, განიკვეთოს; რადგან „შენი ერის მთავარს ავს ნუ ეტყვი“.

თუ რომელიმე კლირიკოსი ხუცესს, ან დიაკონს შეურაცხყოფს, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე კლირიკოსი დასცინის კოჭლს, ან ყრუს, ან ბრმას, ან ფეხებდაზიანებულს, უზიარებელ იქმნეს. ასევე ერისკაციც.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, რომელიც კლირს ან ერს უგულებელყოფს და არ ასწავლის მათ ღვთისმოსაობას, უზიარებელ იქმნეს; ხოლო თუ ამ უდებებასა და სიზარმაცეს განაგრძობს, განიკვეთოს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, როცა კლირიკოსთაგან ვინმე გაჭირვებულია, არ მიაწვდის მას საჭიროს, უზიარებელ იქმნეს; ხოლო თუ ამას განაგრძობს, განიკვეთოს, როგორც თავისი ძმის მკვლელი.

თუ ვინმე უღმრთოთა ყალბად წარწერილ წიგნებს ეკლესიაში წმიდად გამოაცხადებს საჯაროდ, ერისა და კლირის დასაღუპად, განიკვეთოს.

თუ რომელიმე მორწმუნის წინააღმდეგ წაყენებულ იქნება ბრალდება სიძვისა, ან მრუშობისა, ან სხვა რაიმე აკრძალული საქმისა, და იგი მხილებულ იქნება, კლირში ნუ დაწინაურდება.

თუ რომელიმე კლირიკოსი, ადამიანთა შიშით, იუდეველისა, ან წარმართისა, ან მწვალებლისა, უარყოფს: თუ ქრისტეს სახელს, განიგდოს; ხოლო თუ კლირიკოსის სახელს, განიკვეთოს; ხოლო როცა შეინანებს, მიღებულ იქნეს როგორც ერისკაცი.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე სამღვდელო ნუსხიდან, ჭამს ხორცს მისი სიცოცხლის სისხლითურთ, ან მხეცთაგან დაჭერილს, ან თავისით მომკვდარს, განიკვეთოს; რადგან ეს რჯულმა აკრძალა; ხოლო თუ ერისკაცია, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე კლირიკოსი აღმოჩნდება, რომ მარხულობს კვირა დღეს, ან შაბათს (გარდა მხოლოდ ერთისა), განიკვეთოს; ხოლო თუ ერისკაცი, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე კლირიკოსი, ან ერისკაცი, შევა იუდეველთა ან მწვალებელთა სინაგოგაში სალოცავად, განიკვეთოს კიდეც და უზიარებელ იქმნეს კიდეც.

თუ რომელიმე კლირიკოსი, ჩხუბისას ვინმეს დაარტყამს და იმ ერთი დარტყმით მოკლავს, განიკვეთოს თავისი სიფიცხის გამო; ხოლო თუ ერისკაცია, უზიარებელ იქმნეს.

თუ ვინმე დაუწინდავ ქალწულს იძალადებს და ჰყავს, უზიარებელ იქმნეს; და არ შეიძლება, რომ მან სხვა შეირთოს, არამედ ის უნდა იყოლიოს, რომელიც აირჩია, თუნდაც ღარიბი იყოს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი მეორე ხელდასხმას მიიღებს ვინმესაგან, განიკვეთოს თვითონაც და მისი ხელდამსხმელიც; თუ არ დამტკიცდება, რომ ხელდასხმა მწვალებლებისაგან აქვს. რადგან ასეთთაგან მონათლულნი ან ხელდასხმულნი ვერც მორწმუნენი იქნებიან და ვერც კლირიკოსები.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან იპოდიაკონი, ან მკითხველი, ან მგალობელი არ იმარხავს აღდგომის წმიდა ორმოც დღეს, ან ოთხშაბათს, ან პარასკევს, განიკვეთოს, თუ მას სხეულის უძლურება არ აბრკოლებს; ხოლო თუ ერისკაცია, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, ან საერთოდ ვინმე კლირიკოსთა ნუსხიდან, იუდეველებთან ერთად მარხულობს, ან მათთან ერთად დღესასწაულობს, ან მათგან იღებს დღესასწაულის ძღვენს, როგორიცაა უფუარი პური ან რაიმე მსგავსი, განიკვეთოს; ხოლო თუ ერისკაცია, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე ქრისტიანი ზეთს მიიტანს წარმართთა ტაძარში, ან იუდეველთა სინაგოგაში, მათ დღესასწაულებზე, ან ლამპრებს აანთებს, უზიარებელ იქმნეს.

თუ რომელიმე კლირიკოსი, ან ერისკაცი, წმიდა ეკლესიიდან წაიღებს ცვილს, ან ზეთს, უზიარებელ იქმნეს, და იმას, რაც წაიღო, მეხუთედი დაუმატოს.

ნაკურთხი ოქროს ან ვერცხლის ჭურჭელი, ან სელის ქსოვილი, ნურავინ მიითვისოს ამიერიდან საკუთარი სარგებლობისათვის; რადგან ეს რჯულის საწინააღმდეგოა. ხოლო თუ ვინმე შემჩნეული იქნება, დაისაჯოს უზიარებლობით.

ეპისკოპოსი, რაიმეში სარწმუნო ადამიანთა მიერ ბრალდებული, აუცილებლად თვითონ უნდა იქნეს ეპისკოპოსთა მიერ დაბარებული; და თუ გამოცხადდება და აღიარებს, ან მხილებული იქნება, განესაზღვროს ეპიტიმია. ხოლო თუ დაბარებული არ დაემორჩილება, მეორედაც იქნეს დაბარებული, მასთან ორი ეპისკოპოსის გაგზავნით. და თუ ასეც არ დაემორჩილება, მესამედაც იქნეს დაბარებული, მასთან კვლავ ორი ეპისკოპოსის გაგზავნით. ხოლო თუ ასეც, უგულებელყოფით, არ გამოცხადდება, კრებამ გამოუტანოს მის წინააღმდეგ ის, რასაც მართებულად მიიჩნევს; რათა არ მოეჩვენოს, რომ სამართლისაგან გაქცევით სარგებელს იღებს.

ეპისკოპოსის წინააღმდეგ მოწმობისათვის მწვალებელი ნუ მიიღება, ნურც თუნდაც ერთი მორწმუნე მარტო. რადგან „ორი ან სამი მოწმის პირით დამტკიცდება ყოველი სიტყვა“.

რომ ეპისკოპოსმა არ უნდა, თავისი ძმის, ან შვილის, ან სხვა ნათესავის საამებლად, ეპისკოპოსობის ღირსებაზე ხელი დაასხას, ვისაც სურს; რადგან არ არის სამართლიანი ეპისკოპოსობის მემკვიდრეთა შექმნა და ღვთისას ადამიანური ვნებით ჩუქება; რადგან მან ღვთის ეკლესია მემკვიდრეთა ხელქვეით არ უნდა დააყენოს. ხოლო თუ ვინმე ამას ჩაიდენს, ხელდასხმა ბათილი დარჩეს; თვითონ კი დაისაჯოს უზიარებლობით.

თუ ვინმე თვალით ხეიბარია, ან ფეხით დაზიანებული, მაგრამ ეპისკოპოსობის ღირსია, გახდეს; რადგან სხეულის ნაკლი კი არ ბილწავს მას, არამედ სულის შებილწვა.

ხოლო თუ ყრუა და ბრმა, ეპისკოპოსი ნუ გახდება; არა როგორც შებილწული, არამედ რათა საეკლესიო საქმეებს დაბრკოლება არ შეექმნას.

თუ ვინმეს ეშმაკი ჰყავს, კლირიკოსი ნუ გახდება, ნურც მორწმუნეებთან ერთად ილოცებს; ხოლო განწმენდილი მიღებულ იქნეს, და თუ ღირსია, გახდეს.

არ არის სამართლიანი, რომ წარმართული ცხოვრებიდან მოსული და მონათლული, ან ავი ცხოვრების წესიდან მოსული, მაშინვე ეპისკოპოსად იქნეს დაწინაურებული; რადგან უსამართლოა, რომ ვისაც ჯერ თავისი გამოცდილება არ უჩვენებია, სხვათა მასწავლებელი იყოს; თუ ეს, შესაძლოა, ღვთიური მადლით არ მოხდება.

ვთქვით, რომ ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, არ უნდა ჩაერიოს სახელმწიფო მმართველობაში, არამედ საეკლესიო საჭიროებებს უნდა მოუცალოს. მაშ, ან დარწმუნდეს, რომ ეს აღარ გააკეთოს, ან განიკვეთოს. რადგან „ვერავის ძალუძს ორი უფლის მონება“, უფლის მცნებისამებრ.

არ ვიძლევით ნებას, რომ შინაყმები კლირში დაწინაურდნენ თავიანთი ბატონების თანხმობის გარეშე, მათი მფლობელი ბატონების დასამწუხრებლად; რადგან ასეთი რამ სახლების დანგრევას იწვევს. ხოლო თუ ოდესმე შინაყმა ხარისხში ხელდასხმის ღირსი აღმოჩნდება, როგორც ჩვენი ონისიმე აღმოჩნდა, და ბატონები დათანხმდებიან, და გაათავისუფლებენ, და სახლიდან გაუშვებენ, გახდეს.

ეპისკოპოსი, ან ხუცესი, ან დიაკონი, რომელიც სამხედრო სამსახურს მისდევს და სურს ორივე ეპყრას, რომაული თანამდებობაც და სამღვდელო მმართველობაც, განიკვეთოს. რადგან „კეისრისა კეისარს, და ღვთისა ღმერთს“.

თუ ვინმე მეფეს ან მთავარს სამართლის საწინააღმდეგოდ შეურაცხყოფს, სასჯელი იზღოს; და თუ კლირიკოსია, განიკვეთოს; ხოლო თუ ერისკაცი, უზიარებელ იქმნეს.

იყოს თქვენთვის ყველასათვის, კლირიკოსთა და ერისკაცთათვის, პატივსაცემი და წმიდა წიგნები: ძველი აღთქმისა, მოსესი, ხუთი: დაბადება, გამოსვლა, ლევიანნი, რიცხვნი, მეორე რჯული; იესო ნავეს ძისა, ერთი; მსაჯულთა, ერთი; რუთისა, ერთი; მეფეთა, ოთხი; ნეშტთა, დღეთა წიგნისა, ორი; ეზრასი, ორი; ესთერისა, ერთი; მაკაბელთა, სამი; იობისა, ერთი; ფსალმუნთა, ერთი; სოლომონისა, სამი: იგავნი, ეკლესიასტე, ქებათა ქება; წინასწარმეტყველთა, თორმეტი; ესაიასი, ერთი; იერემიასი, ერთი; ეზეკიელისა, ერთი; დანიელისა, ერთი. ამათ გარდა კი, თქვენთვის დამატებით იყოს აღნიშნული, რომ თქვენმა ყმაწვილებმა ისწავლონ ფრიად მრავალმცოდნე ზირაქის სიბრძნე. ხოლო ჩვენი (ესე იგი, ახალი აღთქმისა): სახარებანი, ოთხი: მათესი, მარკოზისა, ლუკასი და იოანესი; პავლეს ეპისტოლენი, თოთხმეტი; პეტრეს ეპისტოლენი, ორი; იოანესი, სამი; იაკობისა, ერთი; იუდასი, ერთი; კლიმენტის ეპისტოლენი, ორი; და თქვენდამი, ეპისკოპოსთადმი, ჩემ, კლიმენტის, მიერ რვა წიგნად მიმართული დადგენილებანი, რომლებიც არ უნდა გამოქვეყნდეს ყველას წინაშე მათში არსებული საიდუმლოებების გამო; და ჩვენი, მოციქულთა, საქმეები.