Ομοούσιος

Της ίδιας ουσίας: η λέξη που η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος έβαλε στο Σύμβολο για να πει ότι ο Υιός είναι Θεός ακριβώς με την έννοια που είναι Θεός ο Πατέρας, όχι κατώτερος θεός ούτε το πρώτο από τα κτίσματα. Η επιλογή της δεν ήταν εύκολη. Η λέξη δεν υπάρχει στη Γραφή, είχε χρησιμοποιηθεί με μια έννοια που καταδικάστηκε στην Αντιόχεια το 268, και επί μισό αιώνα μετά τη Νίκαια επίσκοποι που δεν ήταν αρειανοί προτιμούσαν το «ομοιούσιος», όμοιος κατά την ουσία, που απέχει μόλις ένα γράμμα. Ο Μέγας Αθανάσιος υποστήριζε ότι τίποτε λιγότερο δεν αρκούσε, και οι Καππαδόκες Πατέρες κέρδισαν όσους δίσταζαν, δείχνοντας ότι μία ουσία δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ένα πρόσωπο. Η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος την επικύρωσε το 381. Η Χαλκηδόνα χρησιμοποίησε έπειτα την ίδια λέξη δύο φορές: ο Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα κατά τη θεότητα και ομοούσιος με εμάς κατά την ανθρωπότητα.