Θεολογία και δόγμα
Σύμβολο Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως
Το Σύμβολο της Πίστεως: η ομολογία που λέει ολόκληρη η Εκκλησία, γραμμένη στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 και συμπληρωμένη στη Β΄ το 381, η οποία πρόσθεσε τα άρθρα για το Άγιο Πνεύμα, την Εκκλησία, το βάπτισμα, την ανάσταση και τη ζωή του μέλλοντος αιώνος. Η Χαλκηδόνα το δέχθηκε ως το σύμβολο των εκατόν πενήντα Πατέρων, και η Έφεσος απαγόρευσε κάθε άλλο. Λέγεται σε κάθε Θεία Λειτουργία, αφού ο διάκονος εκφωνήσει «Τὰς θύρας, τὰς θύρας», καθώς και από καθέναν που προσέρχεται στο βάπτισμα. Η Σύνοδος έγραψε «Πιστεύομεν»· η Εκκλησία στην προσευχή της λέει «Πιστεύω», και ο καθένας ομολογεί για τον εαυτό του την πίστη όλων. Το κείμενο που λέει η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει το Φιλιόκβε, γιατί εδώ δεν του προστέθηκε ποτέ τίποτα, και παρατίθεται παρακάτω στα ελληνικά των Συνόδων.
Το κείμενο
Το Σύμβολο της Πίστεως
Πιστεύω σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα, Δημιουργό του ουρανού και της γης, και όλων των ορατών και των αοράτων·
Και σε έναν Κύριο, Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού, τον μονογενή, που γεννήθηκε από τον Πατέρα πριν από όλους τους αιώνες· φως από φως, Θεό αληθινό από Θεό αληθινό, γεννημένο, όχι δημιουργημένο, ομοούσιο με τον Πατέρα, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα·
Ο οποίος για εμάς τους ανθρώπους και για τη σωτηρία μας κατέβηκε από τους ουρανούς και σαρκώθηκε από το Άγιο Πνεύμα και τη Μαρία την Παρθένο και έγινε άνθρωπος·
Και σταυρώθηκε για εμάς επί Ποντίου Πιλάτου, και έπαθε και τάφηκε·
Και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, σύμφωνα με τις Γραφές·
Και ανέβηκε στους ουρανούς και κάθεται στα δεξιά του Πατέρα·
Και θα έρθει πάλι με δόξα να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς, και η βασιλεία Του δεν θα έχει τέλος.
Και στο Πνεύμα το Άγιο, το Κύριο, το ζωοποιό, που εκπορεύεται από τον Πατέρα, που μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό συμπροσκυνείται και συνδοξάζεται, που μίλησε διά των προφητών·
Σε μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία·
Ομολογώ ένα βάπτισμα για την άφεση των αμαρτιών·
Προσδοκώ την ανάσταση των νεκρών,
Και τη ζωή του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι᾽ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.
Τὸν δι᾽ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.
Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.
Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς.
Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.
Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.
Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.
Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.
Όπως παραδόθηκε από την Α΄ και τη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, το 325 και το 381. Δίνεται σε πρώτο ενικό πρόσωπο, όπως λέγεται στη Θεία Λειτουργία, και όχι με το «Πιστεύομεν» της Συνόδου που το συνέταξε. Δεν έχει το Φιλιόκβε, γιατί δεν του προστέθηκε ποτέ τίποτα.
Πηγές
- First Ecumenical Council (325 AD) τα Πρακτικά, NPNF
- Second Ecumenical Council (381 AD) τα Πρακτικά, NPNF
- Fourth Ecumenical Council (451 AD), the Definition of Faith
- Third Ecumenical Council (431 AD), Canon 7 ο κανόνας, στα ελληνικά και στα αγγλικά
- St. Gregory the Theologian, Oration 31 (Fifth Theological Oration, On the Holy Spirit) οι Θεολογικοί Λόγοι
Συνδέσεις
- Α΄ Οικουμενική Σύνοδος (Νίκαια, 325)
- Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390)
- Άγιος Επιφάνιος Κύπρου
- Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων
- Β΄ Οικουμενική Σύνοδος (Κωνσταντινούπολη, 381)
- Εκκλησιολογία (η διδασκαλία για την Εκκλησία)
- Η Αγία Τριάδα
- Η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού
- Η διαμάχη για το Φιλιόκβε
- Η Θεία Λειτουργία
- Η μοναρχία του Πατρός
- Η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης (879-880)
- Ιερά Παράδοση
- Ομοούσιος
- Περί του Αγίου Πνεύματος (Μέγας Βασίλειος)
- Το Άγιο Βάπτισμα