ფილოკალიაცოდნის რუკა

მონაზვნობა

მონაზვნობის სახეები

მონაზვნობის სახეები, ავტორი: Журнал «Живописное обозрѣнiе странъ свѣта» (1872—1900,1902—1905) / Живописное обозрение стран света [Zhivopisnoye obozreniye stran sveta (Foreign Lands' Pictorial Review)]; Российская национальная библиотека (РНБ); kmv20120, between 1872 and 1905
Живописное обозрение 1891, № 01 26 (6 янв. 30 июня); № 27 52 (7 июля 29 дек.) Page 1068 Журнал «Живописное обозрѣнiе странъ свѣта» (1872—1900,1902—1905) / Живописное обозрение стран света [Zhivopisnoye obozreniye stran sveta (Foreign Lands' Pictorial Review)]; Российская национальная библиотека (РНБ); kmv20120, between 1872 and 1905 Public domain

სამონაზვნო ცხოვრების სახეები, რომელთაგან თითოეული უფრო ძველია, ვიდრე ნებისმიერი წესდება, რომელიც მას აღწერს. კინოვია არის საძმო, სადაც ყველაფერი საერთოა, ტრაპეზიც, შრომაც და ლოცვაც, წინამძღვრის ხელმძღვანელობით, როგორც იგი ღირსმა პახუმიმ ეგვიპტეში დააფუძნა, წმიდა ბასილი დიდმა წესები მისცა, ღირსმა თეოდორე სტუდიელმა კი ბიზანტიური სახე. ლავრა, როგორც ღირსმა საბა განწმენდილმა თავისი იუდეის უდაბნოში აღაშენა, ბერებს ეკლესიის ირგვლივ მიმოფანტულ კელიებში ასახლებს და შაბათ-კვირას ერთად კრებს. სკიტი ცენტრალური ეკლესიის გარშემო პატარა სახლების სოფელია; კელია ერთი სახლია თავისი ბერითა და ერთი ან ორი მოწაფით; განდეგილი კი მარტო ცხოვრობს, როგორც ზოგი დღესაც ცხოვრობს ათონის სამხრეთ კიდის კლდეებში. იდიორითმული წესი, როცა თითოეულ ბერს საკუთარი ქონება და საკუთარი ტრაპეზი ჰქონდა, ათონზე გვიან შუა საუკუნეებში გავრცელდა და იქ 1992 წელს დასრულდა, როცა უკანასკნელი ასეთი მონასტერი საერთო ცხოვრებას დაუბრუნდა.

წყაროები

კავშირები

რუკაზე ნახვა