ღირსი პაისი ველიჩკოვსკი (1722-1794)

პოლტაველი მღვდლის შვილი, რომელმაც კიევის აკადემია მიატოვა, რადგან იქ ვერაფერს სწავლობდა, რისი ცოდნაც სურდა; მოლდავეთის მონასტრები მოიარა და წმიდა მთაზე მივიდა, სადაც გულის ლოცვის შესახებ ბერძნული ტექსტების შეგროვება და შესწორება დაიწყო. მან შემოიკრიბა საძმო, რომელიც რამდენიმე ასეულ კაცამდე გაიზარდა, და დუნაის გაღმა, მოლდავეთში გადაიყვანა: დრაგომირნაში, სეკუში და ბოლოს ნიამცში, სადაც ძმები სლავურად და რუმინულად აღასრულებდნენ ღვთისმსახურებას და დღე და ღამე გადაწერდნენ და თარგმნიდნენ. მისმა „დობროტოლიუბიემ“, სლავურმა ფილოკალიამ, რომელიც 1793 წელს მოსკოვში დაიბეჭდა, ისიქაზმი ჩრდილოეთით, რუსეთში შეიტანა, და მისი მოწაფეების მეშვეობით დაიწყო ოპტინის მოძღვართა ტრადიცია და რუსი სტარცები. მიიცვალა ნიამცში 1794 წელს. წმიდანად შერაცხა რუსეთის ეკლესიამ 1988 წელს, რუმინეთის ეკლესიამ კი 1992 წელს. ხსენება: 15 ნოემბერი.