Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού

Ανώνυμη ρωσική διήγηση, που πρωτοεκδόθηκε στο Καζάν το 1881 και, επαυξημένη, το 1884, για έναν οδοιπόρο που άκουσε να διαβάζονται στη Θεία Λειτουργία τα λόγια «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε» (Α΄ Θεσ. 5, 17) και δεν έβρισκε κανέναν να του πει πώς. Τελικά του το λέει ένας στάρετς: του δίνει τη Φιλοκαλία και την Ευχή του Ιησού, και του ορίζει να τη λέει τρεις χιλιάδες φορές την ημέρα, έπειτα έξι χιλιάδες, έπειτα δώδεκα, ώσπου η ευχή περνά από τα χείλη στην καρδιά του και αρχίζει να λέγεται μόνη της. Ύστερα ο προσκυνητής διασχίζει πεζός τη Ρωσία προς τη Σιβηρία, με παξιμάδια, μια Αγία Γραφή και τη Φιλοκαλία στο σακίδιό του, και διηγείται τι έκανε η ευχή στον ίδιο και στους ανθρώπους που συνάντησε. Ο στάρετς του ίδιου του βιβλίου επιμένει ότι η ευχή μαθαίνεται υπό υπακοή, και από τότε ορθόδοξοι συγγραφείς προειδοποιούν να μη διαβάζεται ως τεχνική που δοκιμάζει κανείς μόνος του. Ο συγγραφέας του δεν έχει ποτέ κατονομαστεί με βεβαιότητα. Στα αγγλικά έγινε το πιο γνωστό βιβλίο για την Ευχή του Ιησού, με τη βοήθεια του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, που η ηρωίδα του, η Φράνι, το κουβαλά στην τσάντα της.