მწირის გულწრფელი მონათხრობი

ანონიმური რუსული თხრობა, პირველად გამოცემული ყაზანში 1881 წელს და გავრცობილი 1884 წელს, ერთ მოხეტიალეზე, რომელმაც ლიტურგიაზე წაკითხული სიტყვები მოისმინა, „გამუდმებით ილოცეთ“ (1 თეს. 5:17), და ვერავინ იპოვა, ვინც ეტყოდა, როგორ. ბოლოს ერთი ბერი ეუბნება: აძლევს მას ფილოკალიას და იესოს ლოცვას და ავალებს, თქვას იგი დღეში სამი ათასჯერ, შემდეგ ექვსი ათასჯერ, შემდეგ თორმეტი ათასჯერ, ვიდრე ლოცვა ბაგეებიდან გულში არ გადავა და თავისთავად არ დაიწყებს თქმას. შემდეგ მწირი რუსეთს ციმბირისკენ გადაივლის, ზურგჩანთაში ხმელი პურით, ბიბლიითა და ფილოკალიით, და მოგვითხრობს, რა მოუტანა ლოცვამ მას და იმ ადამიანებს, ვისაც შეხვდა. წიგნის ბერი დაჟინებით ამბობს, რომ ლოცვა მორჩილებაში ისწავლება, და მართლმადიდებელი ავტორები მას შემდეგ აფრთხილებენ, რომ იგი არ წაიკითხონ, როგორც მარტოდმარტო საცდელი ხერხი. მისი ავტორის ვინაობა დაბეჯითებით არასოდეს დადგენილა. ინგლისურენოვან სამყაროში იგი იესოს ლოცვის შესახებ ყველაზე ცნობილ წიგნად იქცა, რასაც ჯ. დ. სელინჯერმაც შეუწყო ხელი, რომლის ფრენის ხელჩანთაშიც ეს წიგნი დევს.