უსია (არსი, ბუნება)

არსი: ის, თუ რა არის რაიმე, ღმერთში კი ის, რაც მამის, ძისა და სულის საერთოა, ისე რომ თითოეული მთლიანად ღმერთია და სამი ღმერთი არ არის. ევნომი ამტკიცებდა, რომ საღმრთო არსის შეცნობა და სახელდება შესაძლებელია, რომ ღმერთი უბრალოდ უშობელობაა, და, მაშასადამე, შობილი ძე ღმერთი ვერ იქნებოდა. წმიდა ბასილი და წმიდა გრიგოლ ნოსელი მიუგებდნენ, რომ ჭიანჭველის არსიც კი არ ვიცით, მით უმეტეს ღვთისა, და რომ ყოველი სახელი, რომელსაც ღმერთს ვარქმევთ, რაღაცას მის შესახებ ასახელებს და არასოდეს იმას, თუ რა არის იგი. ეს უარი არის ფესვი აპოფატიკური ტრადიციისა და შეუცნობელი არსისა და იმ ენერგიების განსხვავებისა, რომლებშიც ღმერთი თავის თავს გასცემს. კრებათა ენაზე, როცა ქრისტეზეა საუბარი, უსია და ბუნება ერთსა და იმავეს ნიშნავს: მას ორი აქვს, საღმრთო და კაცობრივი.