Οι αναγνώσεις

Κανόνας 3: θυσιαοτήριον → διαβάζεται ως θυσιαστήριον

Η ίδια λέξη γράφεται θυσιαστήριον νωρίτερα σε αυτόν τον κανόνα· το ο αντί για το σ είναι το συχνότερο ολίσθημα της μεταγραφής.

Κανόνας 6: κοσμικάς φροντίδας → διαβάζεται ως κοσμικὰς φροντίδας

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 10: κἄν ἐν οἴκῳ → διαβάζεται ως κἂν ἐν οἴκῳ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική. Στους κανόνες 14 και 67 τυπώνεται κἂν.

Κανόνας 11: ὤν κληρικῷ → διαβάζεται ως ὢν κληρικῷ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 17: συμπλακείς μετὰ → διαβάζεται ως συμπλακεὶς μετὰ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 22: γὰρ ἐστιν → διαβάζεται ως γάρ ἐστιν

Πριν από την εγκλιτική ἐστιν η οξεία μένει, όπως στον κανόνα 24.

Κανόνας 28: καθαιρεθείς δικαίως → διαβάζεται ως καθαιρεθεὶς δικαίως

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 29: καί τῆς κοινωνίας → διαβάζεται ως καὶ τῆς κοινωνίας

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 31: κατεγνωκώς τοῦ ἐπισκόπου → διαβάζεται ως κατεγνωκὼς τοῦ ἐπισκόπου

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 33: ἤ πρεσβυτέρων → διαβάζεται ως ἢ πρεσβυτέρων

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική. Ο διαζευκτικός σύνδεσμος έχει βαρεία σε όλη την υπόλοιπη συλλογή.

Κανόνας 34: ἕκαοτον → διαβάζεται ως ἕκαστον

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ. Το ἕκαοτον δεν είναι λέξη· το «κάθε επίσκοπος» θέλει ἕκαστον.

Κανόνας 34: ἠγεῖσθαι → διαβάζεται ως ἡγεῖσθαι

Το ρήμα είναι ἡγέομαι, «θεωρώ κεφαλή»· το πνεύμα είναι δασύ.

Κανόνας 34: χρή τὸν → διαβάζεται ως χρὴ τὸν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 34: μηδὲν τι → διαβάζεται ως μηδέν τι

Η οξύτονη λέξη πριν από εγκλιτική κρατά την οξεία της.

Κανόνας 35: ἐχειροτόνηοεν → διαβάζεται ως ἐχειροτόνησεν

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ. Ο αόριστος, «όσους χειροτόνησε».

Κανόνας 37: ἀλλήλως → διαβάζεται ως ἀλλήλοις

Το ἀλλήλως δεν υπάρχει· η δοτική της αλληλοπαθούς αντωνυμίας, «μεταξύ τους».

Κανόνας 37: ἐκκλησιαστικάς ἀντιλογίας → διαβάζεται ως ἐκκλησιαστικὰς ἀντιλογίας

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 41: ἐπιχορηνεῖσθαι → διαβάζεται ως ἐπιχορηγεῖσθαι

Το ρήμα είναι ἐπιχορηγέω, «εφοδιάζω»: ο επίσκοπος εφοδιάζει τους ενδεείς μέσω των πρεσβυτέρων και των διακόνων. Ρήμα ἐπιχορηνέω δεν υπάρχει.

Κανόνας 48: γυναίκα → διαβάζεται ως γυναῖκα

γυναῖκα δεκατέσσερις φορές αλλού· η οξεία προδίδει τη συνήθεια του μονοτονικού.

Κανόνας 49: ἄναρχους → διαβάζεται ως ἀνάρχους

Με τη μακρά κατάληξη -ους ο τόνος δεν μπορεί να σταθεί στην προπαραλήγουσα.

Κανόνας 50: μυήοεως → διαβάζεται ως μυήσεως

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ. Η γενική του μύησις, «μύηση».

Κανόνας 59: δὲ, → διαβάζεται ως δέ,

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης. Ο κανόνας 5 έχει «ἐπιμένων δέ,».

Κανόνας 64: Σάββατον, (πλὴν τοῦ ἑνὸς μόνου), → διαβάζεται ως Σάββατον πλὴν τοῦ ἑνὸς μόνον,

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 77 τυπώνει «ἢ τὸ Σάββατον πλὴν τοῦ ἑνὸς μόνον», χωρίς παρένθεση· η παρένθεση και το μόνου είναι το κείμενο του Συντάγματος (Ράλλη και Ποτλή, τόμ. Β΄ σ. 84). Το νόημα είναι το ίδιο: εκτός από το ένα μόνο Σάββατο, το Μέγα Σάββατο. (Διαβάστηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.)

Κανόνας 65: εἰσέλθῃ → διαβάζεται ως εἰσέλθοι

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 78 τυπώνει την ευκτική εἰσέλθοι· το εἰσέλθῃ είναι το κείμενο του Συντάγματος (Ράλλη και Ποτλή, τόμ. Β΄ σ. 81), που δεν σημειώνει τη διαφορά. Το νόημα είναι το ίδιο. (Διαβάστηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.)

Κανόνας 66: ἀποκτείνῃ → διαβάζεται ως ἀποκτείνας

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 79 τυπώνει τη μετοχή ἀποκτείνας, «αφού σκότωσε», δίπλα στο κρούσας· το ἀποκτείνῃ είναι το κείμενο του Συντάγματος (Ράλλη και Ποτλή, τόμ. Β΄ σ. 83), που στις σημειώσεις του δίνει «ἀποκτείνας Π.», τη γραφή του Πηδαλίου. (Διαβάστηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.)

Κανόνας 67: καθῃρετίσατο → διαβάζεται ως ᾑρετίσατο

Τέτοιος τύπος δεν υπάρχει· σύμφυρση του καθαιρέω με το ᾑρετίσατο, τον μέσο αόριστο του αἱρετίζω, «την οποία διάλεξε».

Κανόνας 67: Εἰ τις → διαβάζεται ως Εἴ τις

Η εγκλιτική τις ανεβάζει τον τόνο της στο εἰ, όπως σε κάθε άλλο κανόνα.

Κανόνας 74: δυὸ πάλιν → διαβάζεται ως δύο πάλιν

δύο, όπως δύο γραμμές πιο πάνω στον ίδιο κανόνα.

Κανόνας 80: εἰμή → διαβάζεται ως εἰ μή

Δύο λέξεις γράφτηκαν ενωμένες: εἰ μή που, «εκτός αν ίσως».

Κανόνας 85: Ρούθ → διαβάζεται ως Ῥούθ

Το αρχικό ρ παίρνει δασεία.

Κανόνας 85: ἐπιστολαὶ, → διαβάζεται ως ἐπιστολαί,

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης. Πρβλ. «Πέτρου ἐπιστολαί,» στον ίδιο κανόνα.

Κανόνας 2: κατηχουμένω → διαβάζεται ως κατηχουμένῳ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Μετά το δεῖ τῷ.

Κανόνας 5: γινεσθωοαν → διαβάζεται ως γινέσθωσαν

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ, και χάθηκε ο τόνος: «να γίνονται οι σύνοδοι».

Κανόνας 5: ἐκθέσαι → διαβάζεται ως ἐκθέσθαι

Το «να εκφέρουν ψήφο» είναι απαρέμφατο μέσου αορίστου του ἐκτίθημι· παραλείφθηκε ένα θ.

Κανόνας 8: ἀποστολικὴ ἐκκλησία → διαβάζεται ως ἀποστολικῇ ἐκκλησίᾳ

Δοτική, σε συμφωνία με το τῇ καθολικῇ μετά το προσερχομένων.

Κανόνας 8: τήν τοῦ πρεσβυτέρου → διαβάζεται ως τὴν τοῦ πρεσβυτέρου

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 8: δοκοίῃ → διαβάζεται ως δοκοίη

Το τρίτο ενικό πρόσωπο της ευκτικής λήγει σε -οίη· η υπογεγραμμένη είναι περιττή.

Κανόνας 9: πρεσβύτεροι, ἀνακρινόμενοι → διαβάζεται ως πρεσβύτεροι, ἢ ἀνακρινόμενοι

Παραλείφθηκε ο διαζευκτικός σύνδεσμος. Ο κανόνας καλύπτει δύο περιπτώσεις: όσους προήχθησαν χωρίς εξέταση ή όσους ομολόγησαν όταν εξετάστηκαν.

Κανόνας 11: ὅ γέγονεν → διαβάζεται ως ὃ γέγονεν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 12: ἐπιοτροφὴν → διαβάζεται ως ἐπιστροφὴν

Το ο αντί για το σ· η λέξη είναι ἐπιστροφή, «μεταστροφή», και απαντά άλλες τρεις φορές στους κανόνες.

Κανόνας 12: τινάς καὶ → διαβάζεται ως τινὰς καὶ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 15: ἀποοτολικὸν → διαβάζεται ως ἀποστολικὸν

Το ο αντί για το σ: ο «αποστολικός κανόνας» (Αποστολικοί κανόνες 14 και 15), ἀποστολικὸν τρεις φορές αλλού.

Κανόνας 15: ὅρόν → διαβάζεται ως ὅρον

Δύο τόνοι σε μία λέξη· το ὅρον παίρνει μόνο τον πρώτο.

Κανόνας 17: πλεοναξίαν → διαβάζεται ως πλεονεξίαν

πλεονεξία, «απληστία»· τυπώθηκε το α αντί για το ε. Το πλεοναξία δεν είναι λέξη.

Κανόνας 18: περιῃρείσθω → διαβάζεται ως περιῃρήσθω

Η προστακτική του παθητικού παρακειμένου· ο τύπος που τυπώθηκε ανακατεύει την αύξηση του παρακειμένου με το θέμα του ενεστώτα.

Κανόνας 1: ἐν Κωνσταντινούπολει → διαβάζεται ως ἐν Κωνσταντινουπόλει

Η δοτική του -πολις τονίζεται -πόλει, όπως δύο φορές αλλού.

Κανόνας 4: αὐτὸν, καὶ → διαβάζεται ως αὐτόν, καὶ

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης.

Κανόνας 6: τὸν ἴσον αὐτοῖς → διαβάζεται ως τὸν ἴσον ἑαυτοῖς

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 137 τυπώνει «τὸν ἴσον ἑαυτοῖς ἐπιτιμήσασθαι κίνδυνον»: οι ίδιοι οι κατήγοροι δεσμεύονται στην ίδια ποινή. Το αὐτοῖς είναι το κείμενο του Συντάγματος (Ράλλη και Ποτλή, τόμ. Β΄ σ. 181). (Διαβάστηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.)

Κανόνας 6: πραγμάτων ἐξετάσει → διαβάζεται ως πραγμάτων τάξει

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 137 τυπώνει «ἐν τῇ τῶν πραγμάτων τάξει», «κατά τη διαδικασία»· το ἐξετάσει, «κατά την εξέταση των πραγμάτων», είναι το κείμενο του Συντάγματος (Ράλλη και Ποτλή, τόμ. Β΄ σ. 181), που στις σημειώσεις του δίνει «τάξει Π.», τη γραφή του Πηδαλίου. Το νομικό νόημα είναι το ίδιο. (Διαβάστηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.)

Κανόνας 7: Σφραγὶς δωρεὰς → διαβάζεται ως Σφραγὶς δωρεᾶς

Τα λόγια του χρίσματος, «Σφραγὶς δωρεᾶς Πνεύματος ἁγίου»: το δωρεᾶς είναι γενική ενικού· το δωρεάς θα σήμαινε «δωρεές».

Κανόνας 7: ὑπ᾿ αὐτῶν → διαβάζεται ως ἀπ᾿ αὐτῶν

«Όσους προέρχονται από αυτούς», όπως το ἀπὸ αἱρετικῶν στην αρχή του κανόνα και όπως έχει ο κανόνας 95 της Πενθέκτης, που τον επαναλαμβάνει. Το «υπ’ αυτών» δεν έχει νόημα.

Κανόνας 7: μὲν, → διαβάζεται ως μέν,

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης.

Κανόνας 1: ἀγάπη → διαβάζεται ως ἀγάπῃ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Συνδέεται παρατακτικά με το τῇ ὑμετέρᾳ ἁγιότητι.

Κανόνας 5: καί μένειν → διαβάζεται ως καὶ μένειν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 6: οἰῳδήποτε → διαβάζεται ως οἱῳδήποτε

Το οἷος παίρνει δασεία, όπως το οἱασδηποτοῦν στον κανόνα 7.

Κανόνας 7: ἁπαλλοτριούσθαι → διαβάζεται ως ἀπαλλοτριοῦσθαι

Το πρόθεμα είναι ἀπό, με ψιλή· και ρήμα σε -όω συναιρείται σε -οῦσθαι.

Κανόνας 8: οἱ σῦν αὐτῷ → διαβάζεται ως οἱ σὺν αὐτῷ

Η πρόθεση σύν· δεν υπάρχει σῦν.

Κανόνας 8: ὑφ´ἑαυτὸν → διαβάζεται ως ὑφ᾿ ἑαυτὸν

Η απόστροφος είναι λατινική οξεία (U+00B4) και λείπει το διάστημα· παντού αλλού χρησιμοποιείται η κορωνίδα.

Κανόνας 8: περεισδύηται → διαβάζεται ως παρεισδύηται

παρεισδύομαι, «εισχωρώ κρυφά»· δεν υπάρχει περεισδύομαι.

Κανόνας 8: καθαρᾷ → διαβάζεται ως καθαρὰ

Συνδυάζεται με το ἀβίαστα και συμφωνεί με τον ουδέτερο πληθυντικό τὰ δίκαια· τη θηλυκή δοτική την προκάλεσε η έλξη του ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ που προηγείται.

Κανόνας 3: καταα θυμοῦντες → διαβάζεται ως καταῤῥᾳθυμοῦντες

Μία λέξη, σπασμένη στα δύο, που έχασε το ῤῥᾳ. Και οι δύο έντυπες εκδόσεις την έχουν ακέραιη: το Σύνταγμα των Ράλλη και Ποτλή (Αθήνα 1852), τόμ. Β΄ σ. 220, καταῤῥᾳθυμοῦντες, και το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 157, καταρραθυμοῦντες. Τα ψηφιακά αντίγραφα έχουν το ίδιο σφάλμα της μεταγραφής. (Εντοπίστηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2026, κατά την ανάγνωση των κανόνων για την ελληνική έκδοση.)

Κανόνας 3: κοσμικά ἐργολαβοῦσι → διαβάζεται ως κοσμικὰ ἐργολαβοῦσι

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 4: μόνη → διαβάζεται ως μόνῃ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Συμφωνεί με το τῇ νηστείᾳ.

Κανόνας 7: ὅ διὰ Θεὸν → διαβάζεται ως ὃ διὰ Θεὸν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 8: ἀφηνιάτωοαν → διαβάζεται ως ἀφηνιάτωσαν

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ. Η προστακτική του ἀφηνιάζω, παράλληλη με το διαμενέτωσαν.

Κανόνας 17: καθά προείρηται → διαβάζεται ως καθὰ προείρηται

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 19: συντρέχιν → διαβάζεται ως συντρέχειν

Το απαρέμφατο μετά το ὥρισε, όπως το διορθοῦν που ακολουθεί· παραλείφθηκε το ε του -ειν.

Κανόνας 22: τοῖς παραλαμβάνουσιν → διαβάζεται ως τοῖς πάλαι κανόσιν

Το Πηδάλιο (Αθήνα 1886) σ. 169 τυπώνει καθὼς καὶ τοῖς πάλαι Κανόσιν ἀπηγόρευται, «όπως απαγορεύουν οι αρχαίοι κανόνες», και σε υποσημείωση δίνει το τοῖς παραλαμβάνουσιν ως γραφή άλλων αντιγράφων (Ζωναράς, Βλάσταρης). Κρίθηκε από τη σελίδα στις 26 Σεπτεμβρίου 2026· ως τότε έμενε ανοιχτή.

Κανόνας 25: χειτοτονίας → διαβάζεται ως χειροτονίας

Τυπώθηκε το τ αντί για το ρ· γράφεται σωστά άλλες δύο φορές στον κανόνα.

Κανόνας 25: σώαν → διαβάζεται ως σῶαν

Το σῶος έχει μακρά πρώτη συλλαβή και βραχεία κατάληξη: περισπωμένη.

Κανόνας 27: ἐκπίπττειν → διαβάζεται ως ἐκπίπτειν

Διπλασιασμένο τ· στους κανόνες 10 και 12 γράφεται σωστά.

Κανόνας 28: θεοφιλέστατων → διαβάζεται ως θεοφιλεστάτων

Η γενική πληθυντικού, που λήγει σε μακρό, τραβά τον τόνο στην παραλήγουσα.

Κανόνας 28: σκοπῶ → διαβάζεται ως σκοπῷ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Μετά το τῷ αὐτῷ.

Κανόνας 28: ἁγιωτάτω → διαβάζεται ως ἁγιωτάτῳ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Συμφωνεί με το τῷ θρόνῳ.

Κανόνας 28: δηλαδή ἑκάστου → διαβάζεται ως δηλαδὴ ἑκάστου

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: Χριστού → διαβάζεται ως Χριστοῦ

Χριστοῦ δεκαπέντε φορές αλλού.

Κανόνας 1: κατὰ τα προορισθέντα → διαβάζεται ως κατὰ τὰ προορισθέντα

Το άρθρο τὰ, με τον τόνο του.

Κανόνας 1: ληττήσαντι → διαβάζεται ως λυττήσαντι

λυττάω, «λυσσώ»: «που λύσσαξε κατά της αλήθειας». Θέμα ληττ- δεν υπάρχει.

Κανόνας 1: Ἰουστιανιανοῦ → διαβάζεται ως Ἰουστινιανοῦ

Μια συλλαβή διπλασιάστηκε στο όνομα του αυτοκράτορα.

Κανόνας 1: ἐτεροθεΐας → διαβάζεται ως ἑτεροθεΐας

Σύνθετο του ἕτερος: δασεία.

Κανόνας 1: Θεόν ἀναπαύεσθαι → διαβάζεται ως Θεὸν ἀναπαύεσθαι

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: Θεόν ἰδικῶς → διαβάζεται ως Θεὸν ἰδικῶς

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: φυσικάς θελήσεις → διαβάζεται ως φυσικὰς θελήσεις

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: τὰ τε γραφέντα → διαβάζεται ως τά τε γραφέντα

Πριν από την εγκλιτική τε η οξεία μένει.

Κανόνας 1: βασιλεύς σφραγίσι → διαβάζεται ως βασιλεὺς σφραγίσι

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: τά τε, ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν → διαβάζεται ως τά τε ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν

Περιττό κόμμα ανάμεσα στο άρθρο και στη μετοχική του φράση.

Κανόνας 2: ἐν Καρθαγένη → διαβάζεται ως ἐν Καρθαγένῃ

Το ἐν συντάσσεται με δοτική, και ο κανόνας γράφει ἐν Καρθαγένῃ με υπογεγραμμένη άλλες τρεις φορές.

Κανόνας 2: ἐν ταῦτῃ → διαβάζεται ως ἐν ταύτῃ

Το ταύτῃ παίρνει οξεία· ο κανόνας 1 της Πενθέκτης έχει σωστά την ίδια φράση, «ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ».

Κανόνας 2: θεοφύλακτῳ → διαβάζεται ως θεοφυλάκτῳ

θεοφυλάκτῳ τέσσερις φορές αλλού, μεταξύ αυτών και σε αυτόν τον κανόνα.

Κανόνας 2: γνήσιᾳ → διαβάζεται ως γνησίᾳ

Η μακρά κατάληξη της δοτικής φέρνει τον τόνο στην παραλήγουσα.

Κανόνας 2: τῶν ἐν αὖθις → διαβάζεται ως τῶν αὖθις

Περιττό ἐν: «όσων συνήλθαν πάλι σε αυτή την πόλη».

Κανόνας 2: ἐκθέντα → διαβάζεται ως ἐκτεθέντα

Το ποιητικό αίτιο είναι ὑπὸ Κυπριανοῦ καὶ τῆς κατ᾿ αὐτὸν συνόδου, επομένως η μετοχή είναι παθητική.

Κανόνας 2: θεοφυλακτου → διαβάζεται ως θεοφυλάκτου

Παραλείφθηκε ο τόνος· είναι σωστός αλλού στον κανόνα.

Κανόνας 3: ὑπὸ τῶν τῆς θεοφυλάκτου ταύτης καὶ βασιλίδος πόλεως θρόνον → διαβάζεται ως ὑπὸ τὸν τῆς θεοφυλάκτου ταύτης καὶ βασιλίδος πόλεως θρόνον

Το άρθρο συμφωνεί με την αιτιατική θρόνον: «όσοι υπάγονται στον θρόνο αυτής της πόλεως».

Κανόνας 3: ἐξακισχιλιοστοῦ → διαβάζεται ως ἑξακισχιλιοστοῦ

Από το ἕξ: δασεία.

Κανόνας 3: ἐκατοστοῦ ἐννάτου → διαβάζεται ως ἑκατοστοῦ ἐνενηκοστοῦ ἐνάτου

Από το ἑκατόν: δασεία. Και το έτος: όπως τυπώθηκε, το αριθμητικό δίνει 6109 από κτίσεως κόσμου, δηλαδή 601 μ.Χ., πριν γεννηθεί ο Ιουστινιανός Β΄. Ο κανόνας χρονολογείται με τη φράση «τῆς παρελθούσης τετάρτης Ἰνδικτιῶνος»· η τέταρτη ινδικτιώνα επί Ιουστινιανού Β΄ άρχισε τον Σεπτέμβριο του 690, και ο Ιανουάριός της πέφτει στο έτος 6199: είχε εκπέσει το ἐνενηκοστοῦ, και το ἐννάτου είναι η μεταγενέστερη ορθογραφία του ἐνάτου.

Κανόνας 3: δυσί γάμοις → διαβάζεται ως δυσὶ γάμοις

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 3: προδηλωθείσι → διαβάζεται ως προδηλωθεῖσι

Η μετοχή σε δοτική πληθυντικού παίρνει περισπωμένη.

Κανόνας 3: ἐπί τῆς σκηνῆς → διαβάζεται ως ἐπὶ τῆς σκηνῆς

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 3: ἢ διάκονον ἢ ὅλως → διαβάζεται ως ἢ διάκονον, ἢ ὅλως

Λείπει ένα κόμμα σε απαρίθμηση που στίζεται όρο προς όρο.

Κανόνας 4: ὑποδιάκονος. ἢ → διαβάζεται ως ὑποδιάκονος, ἢ

Τελεία μέσα στην απαρίθμηση των κληρικών βαθμών.

Κανόνας 6: γυναικῖ → διαβάζεται ως γυναικί

Η δοτική είναι γυναικί· περισπωμένη δεν μπορεί να σταθεί σε βραχύ τελικό ι.

Κανόνας 6: ψάλτας γαμεῖν καὶ ἡμεῖς → διαβάζεται ως ψάλτας γαμεῖν· καὶ ἡμεῖς

Το καὶ ἡμεῖς αρχίζει την κύρια πρόταση μετά την πρόταση του Ἐπειδή.

Κανόνας 7: ὑπὸ τίνος → διαβάζεται ως ὑπό τινος

Λουκ. 14, 8, «ὅταν κληθῇς ὑπό τινος»: η αόριστη αντωνυμία, εγκλιτική, που ανεβάζει τον τόνο της στο ὑπό. Το τίνος θα ρωτούσε «από ποιον;».

Κανόνας 7: μὴ κατακλιθεὶς → διαβάζεται ως μὴ κατακλιθῇς

Λουκ. 14, 8: απαγορευτική υποτακτική μετά το μή. Η μετοχή αφήνει την πρόταση χωρίς ρήμα.

Κανόνας 7: καταβιβασθείς βαθμοῦ → διαβάζεται ως καταβιβασθεὶς βαθμοῦ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 7: κεκληκὼς, → διαβάζεται ως κεκληκώς,

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης.

Κανόνας 8: εἱκὸς → διαβάζεται ως εἰκὸς

Το εἰκός παίρνει ψιλή.

Κανόνας 8: δοκιμάσει ἐπίσκοπος τοὺς δὲ → διαβάζεται ως δοκιμάσει ἐπίσκοπος· τοὺς δὲ

Το τοὺς δὲ μὴ συνιόντας αρχίζει νέα πρόταση και δεν είναι αντικείμενο του δοκιμάσει.

Κανόνας 11: πράξαι → διαβάζεται ως πρᾶξαι

Μετά το ἐπιχειροίη χρειάζεται απαρέμφατο: πρᾶξαι. Το πράξαι είναι ευκτική.

Κανόνας 12: πράττων καθαιρείσθω → διαβάζεται ως πράττων, καθαιρείσθω

Το κόμμα ανάμεσα στην υπόθεση και στην ποινή.

Κανόνας 13: ἐξακολοθοῦντες → διαβάζεται ως ἐξακολουθοῦντες

Από το ἐξακολουθέω παραλείφθηκε το υ του ου.

Κανόνας 13: τὴν πρὸς ἀλλήλους κατὰ καιρὸν → διαβάζεται ως τῆς πρὸς ἀλλήλους κατὰ καιρὸν

Το ἀποστεροῦντες συντάσσεται με γενική, όπως το ἀποστερεῖν τῆς συναφείας πιο κάτω στον κανόνα.

Κανόνας 13: μεταχειρήσεως → διαβάζεται ως μεταχειρίσεως

μεταχείρισις, από το μεταχειρίζομαι· ιωτακισμός.

Κανόνας 13: ἀφοριζέσθῳ → διαβάζεται ως ἀφοριζέσθω

Η προστακτική δεν παίρνει υπογεγραμμένη· το καθαιρείσθω στον ίδιο κανόνα είναι σωστό.

Κανόνας 16: ἄξιον, πὼς → διαβάζεται ως ἄξιον, πῶς

Οι δύο ερωτήσεις του Χρυσοστόμου έχουν τη μορφή «πῶς ... πῶς»· η δεύτερη γράφεται σωστά στην ίδια πρόταση.

Κανόνας 16: πεισθείσῃ → διαβάζεται ως πεισθήσῃ

Παράθεση του κανόνα 15 της Νεοκαισαρείας, «πεισθήσῃ δὲ ἀπὸ τῆς βίβλου τῶν Πράξεων»: μέλλοντας, όχι μετοχή σε δοτική.

Κανόνας 16: οὖς → διαβάζεται ως οὓς

Η αναφορική αντωνυμία, «τους οποίους»· το οὖς είναι το αυτί.

Κανόνας 16: καὶ τοι → διαβάζεται ως καίτοι

Μία λέξη, «και όμως».

Κανόνας 18: γινέσθῳ → διαβάζεται ως γινέσθω

Η προστακτική δεν παίρνει υπογεγραμμένη.

Κανόνας 23: μεταδιδόαμεν → διαβάζεται ως μεταδίδομεν

Ο ενεστώτας του μεταδίδωμι, «μεταδίδουμε»· το μεταδιδόαμεν δεν είναι τύπος.

Κανόνας 23: ζηλωτής → διαβάζεται ως ζηλωτὴς

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 24: ἐξέστῳ → διαβάζεται ως ἐξέστω

Η προστακτική δεν παίρνει υπογεγραμμένη· στον κανόνα 20 τυπώνεται ἐξέστω.

Κανόνας 24: ἐξαναστήτῳ → διαβάζεται ως ἐξαναστήτω

Η προστακτική δεν παίρνει υπογεγραμμένη.

Κανόνας 26: συνχωρηθῆναι → διαβάζεται ως συγχωρηθῆναι

Το ν αφομοιώνεται σε γ πριν από χ.

Κανόνας 29: ἐν ᾖ → διαβάζεται ως ἐν ᾗ

Η αναφορική αντωνυμία, «κατά την οποία ημέρα», όχι η υποτακτική του εἰμί.

Κανόνας 29: λύει → διαβάζεται ως λύειν

Το μὴ δεῖν θέλει απαρέμφατο, παράλληλο με το ἀτιμάζειν· παραλείφθηκε το τελικό ν.

Κανόνας 32: ᾖλθεν → διαβάζεται ως ἦλθεν

Ο αόριστος του ἔρχομαι δεν παίρνει υπογεγραμμένη.

Κανόνας 32: δεικνὺς, → διαβάζεται ως δεικνύς,

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης.

Κανόνας 32: μιγνῦναι → διαβάζεται ως μιγνύναι

Το απαρέμφατο του μίγνυμι είναι παροξύτονο.

Κανόνας 33: ὄρους → διαβάζεται ως ὅρους

ὅρος, «διάταξη», όπως αυτές που θεσπίζουν οι κανόνες· ὄρος είναι το «βουνό».

Κανόνας 34: πάντη → διαβάζεται ως πάντῃ

Το επίρρημα παίρνει υπογεγραμμένη· στον ίδιο κανόνα τυπώνεται πιο κάτω πάντῃ.

Κανόνας 35: οὐχ᾿ ὑπελείφθησαν → διαβάζεται ως οὐχ ὑπελείφθησαν

Περιττή απόστροφος· τίποτα δεν εκθλίβεται.

Κανόνας 37: ἀνῆκει → διαβάζεται ως ἀνήκει

Ο ενεστώτας του ἀνήκω.

Κανόνας 37: οἰκονομίας ὄρος → διαβάζεται ως οἰκονομίας ὅρος

«Το όριο της οικονομίας», όχι το βουνό της.

Κανόνας 39: Ἐλλησπόντιον → διαβάζεται ως Ἑλλησπόντιον

Δασεία, όπως στο Ἑλλησποντίων πιο κάτω στον κανόνα.

Κανόνας 40: κολλάσθαι → διαβάζεται ως κολλᾶσθαι

Το συνηρημένο απαρέμφατο του κολλάομαι παίρνει περισπωμένη.

Κανόνας 40: εἰς τὸν χρόνον αὐτῷ αὐξηθῆναι → διαβάζεται ως εἰ εἰς τὸν χρόνον αὐτῷ αὐξηθῆναι

Το ἡγεῖται δεν μπορεί να συνταχθεί χωρίς σύνδεσμο· το εἰ έπεσε πριν από το εἰς από απλογραφία.

Κανόνας 40: ἐπτακαιδέκατον → διαβάζεται ως ἑπτακαιδέκατον

Από το ἑπτά: δασεία.

Κανόνας 41: σκοπός αὐτῶν → διαβάζεται ως σκοπὸς αὐτῶν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 43: τὴν του οἰκείου → διαβάζεται ως τὴν τοῦ οἰκείου

Το άρθρο τοῦ.

Κανόνας 45: βεβαώσασαν → διαβάζεται ως βεβαιώσασαν

βεβαιόω· παραλείφθηκε το ι. Δεν υπάρχει βεβαόω.

Κανόνας 45: εἱκός → διαβάζεται ως εἰκός

Το ὡς εἰκός παίρνει ψιλή.

Κανόνας 45: καί παντοίαις → διαβάζεται ως καὶ παντοίαις

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 45: τήν τοῦ βίου → διαβάζεται ως τὴν τοῦ βίου

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 46: ἠγουμενίαν → διαβάζεται ως ἡγουμενίαν

Από το ἡγέομαι: δασεία.

Κανόνας 47: ἀνδρώῳ → διαβάζεται ως ἀνδρῴῳ

ἀνδρῷος, όπως το πατρῷος: το ωμέγα του θέματος φέρει την υπογεγραμμένη.

Κανόνας 48: ἐπισκοπῇς → διαβάζεται ως ἐπισκοπῆς

Γενική μετά το προεδρίαν· η δοτική δεν στέκει.

Κανόνας 54: Οὐκ᾿ → διαβάζεται ως Οὐκ

Περιττή απόστροφος· το οὐκ δεν εκθλίβεται.

Κανόνας 56: μεμαθήκαμέν → διαβάζεται ως μεμαθήκαμεν

Η εγκλιτική τε δίνει τον τόνο της στο ἐν (ἔν τε), όχι στο ρήμα που προηγείται.

Κανόνας 57: χρῇ → διαβάζεται ως χρὴ

Το απρόσωπο χρή, όπως στην πανομοιότυπη αρχή του κανόνα 64.

Κανόνας 58: πρεσβυτέρoυ → διαβάζεται ως πρεσβυτέρου

Λατινικό o μέσα στην ελληνική λέξη, από το πληκτρολόγιο της μεταγραφής. Γράφεται εδώ ως συνένωση, ώστε το ίδιο το αρχείο να μην περιέχει τη μικτή λέξη.

Κανόνας 59: ἀξιοῦοθαι → διαβάζεται ως ἀξιοῦσθαι

Τυπώθηκε το ο αντί για το σ.

Κανόνας 60: οἰκειῶν, ἐν γίνεται → διαβάζεται ως οἰκειῶν, ἓν γίνεται

Εντοπίστηκε κατά την εξέταση της διπλανής επισήμανσης. Ο κανόνας παραθέτει το Α΄ Κορ. 6, 17, «ἓν πνεῦμά ἐστι», και του απαντά: όποιος προσκολλάται στον αντίπαλο γίνεται ΕΝΑ μαζί του. Το ἐν, «μέσα», δεν έχει νόημα εκεί.

Κανόνας 61: ἁπλούστερων → διαβάζεται ως ἁπλουστέρων

Η γενική πληθυντικού, που λήγει σε μακρό, τραβά τον τόνο στην παραλήγουσα.

Κανόνας 61: καθώς καὶ → διαβάζεται ως καθὼς καὶ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 62: ἀπὸ τοῦ νύν → διαβάζεται ως ἀπὸ τοῦ νῦν

«Από τώρα και στο εξής», νῦν, όπως είκοσι πέντε φορές αλλού.

Κανόνας 62: Τάς οὕτω → διαβάζεται ως Τὰς οὕτω

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 63: συμπλασθέτα → διαβάζεται ως συμπλασθέντα

Η μετοχή παθητικού αορίστου του συμπλάσσω· παραλείφθηκε το ν.

Κανόνας 63: ἀλληθέσι → διαβάζεται ως ἀληθέσι

Διπλασιασμένο λ.

Κανόνας 63: τούς τοῦ Χριστοῦ → διαβάζεται ως τοὺς τοῦ Χριστοῦ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 64: Τὶ → διαβάζεται ως Τί

Η ερωτηματική αντωνυμία, που ανοίγει ερώτηση παράλληλη με το τί γίνῃ· η εγκλιτική δεν μπορεί να αρχίζει πρόταση.

Κανόνας 64: ταχύς ἐν λόγοις → διαβάζεται ως ταχὺς ἐν λόγοις

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 65: ἐκλῃδονίζετο → διαβάζεται ως ἐκληδονίζετο

κληδονίζομαι, από το κληδών, χωρίς υπογεγραμμένη· έτσι και οι Ο΄ στο Δ΄ Βασιλειών 21, 6.

Κανόνας 66: τούς πιστούς → διαβάζεται ως τοὺς πιστοὺς

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 67: τέχνῃ τινί κατασκευάζουσιν → διαβάζεται ως τέχνῃ τινὶ κατασκευάζουσιν

Μετά το παροξύτονο τέχνῃ η εγκλιτική κρατά τον τόνο της, ως βαρεία πριν από την επόμενη λέξη.

Κανόνας 71: καθ᾿ ὂν καιρὸν → διαβάζεται ως καθ᾿ ὃν καιρὸν

Η αναφορική αντωνυμία, «κατά τον καιρό που»: δασεία.

Κανόνας 76: παρεκευλεύσατο → διαβάζεται ως παρεκελεύσατο

Περιττό υ στο παρακελεύομαι.

Κανόνας 76 (2 φορές): οἷκον → διαβάζεται ως οἶκον

Ιώτα με δασεία τυπώθηκε αντί για οἶκ-· οι μόνες δύο περιπτώσεις στις επτά συλλογές.

Κανόνας 79: τὸν ἀφραστον → διαβάζεται ως τὸν ἄφραστον

Το ἄφραστος είναι προπαροξύτονο· ο τόνος είχε παραλειφθεί.

Κανόνας 84: διὰ τὴν κεῖραν → διαβάζεται ως διὰ τὴν ἡλικίαν

Το κεῖραν δεν είναι λέξη. Ο κανόνας αναπαράγει τη διάταξη της Καρθαγένης για τα νήπια, «per aetatem»: διὰ τὴν ἡλικίαν, «εξαιτίας της ηλικίας τους».

Κανόνας 85: γραψικῶς → διαβάζεται ως γραφικῶς

Τυπώθηκε το ψ αντί για το φ· «από τη Γραφή», όπως το γραφικός στον κανόνα 19.

Κανόνας 86: εἰ δὲ λαϊκοὶ, ἀφορίζεσθαι → διαβάζεται ως εἰ δὲ λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι

Τυπώθηκε βαρεία αντί για οξεία πριν από σημείο στίξης.

Κανόνας 87: πιοτοῖς → διαβάζεται ως πιστοῖς

Το ο αντί για το σ: «να στέκεται μαζί με τους πιστούς», ο τέταρτος βαθμός της μετανοίας· πιστοῖς δύο φορές αλλού.

Κανόνας 88: οἰκίστου → διαβάζεται ως οἰκίσκου

Τυπώθηκε το τ αντί για το κ: οδοιπόρος που στερείται καλύβας και καταλύματος. Το οἰκιστής, «ιδρυτής αποικίας», δεν έχει νόημα.

Κανόνας 88: ἡγεῖσθαι τήν τοῦ ἀνθρώπου → διαβάζεται ως ἡγεῖσθαι τὴν τοῦ ἀνθρώπου

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 90: πανηνυρίζειν → διαβάζεται ως πανηγυρίζειν

Τυπώθηκε το ν αντί για το γ· το πανηνυρίζω δεν υπάρχει.

Κανόνας 95: χρισμένους → διαβάζεται ως χριομένους

Ο κανόνας 95 της Πενθέκτης επαναλαμβάνει εδώ κατά λέξη τον κανόνα 7 της Β΄ Οικουμενικής, και εκεί η μεταγραφή γράφει «σφραγιζομένους, ἤτοι χριομένους, πρῶτον τῷ ἁγίῳ μύρῳ».

Κανόνας 102: τοῦ κάμνοντας → διαβάζεται ως τοῦ κάμνοντος

Το άρθρο τοῦ χρειάζεται μετοχή σε γενική.

Κανόνας 102: ἀῤῥῶστημα → διαβάζεται ως ἀῤῥώστημα

Περισπωμένη δεν μπορεί να σταθεί στην προπαραλήγουσα· ἀῤῥωστήματι νωρίτερα στον κανόνα.

Κανόνας 1: ἄῤῥρητα → διαβάζεται ως ἄῤῥητα

Τρία ρ· τα «ἄῤῥητα ῥήματα» (Β΄ Κορ. 12, 4).

Κανόνας 1: οὕς μὲν → διαβάζεται ως οὓς μὲν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 1: οὕς δέ τῇ → διαβάζεται ως οὓς δὲ τῇ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική. Στα επόμενα μέλη της σειράς τυπώνεται οὓς δὲ.

Κανόνας 1: ἕξ ἁγίων → διαβάζεται ως ἓξ ἁγίων

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 2: Σῦ → διαβάζεται ως Σὺ

Το σύ δεν παίρνει ποτέ περισπωμένη.

Κανόνας 4: τελοῦντος → διαβάζεται ως τελοῦντας

Συμφωνεί με το «τοὺς ὑπ᾿ αὐτὸν ἐπισκόπους, ἢ κληρικούς, ἢ μοναχούς».

Κανόνας 5: δ᾿ ἐπιτιμίου → διαβάζεται ως δι᾿ ἐπιτιμίου

Η γενική θέλει διά· στον κανόνα 16 τυπώνεται δι᾿ ἐπιτιμίου.

Κανόνας 5: ἀπό τοῦ → διαβάζεται ως ἀπὸ τοῦ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 5: οὖπερ → διαβάζεται ως οὗπερ

Η αναφορική αντωνυμία παίρνει δασεία· στον κανόνα 2 της Δ΄ Οικουμενικής, που παρατίθεται εδώ, τυπώνεται οὗπερ.

Κανόνας 7: ἀνανεωθήναι → διαβάζεται ως ἀνανεωθῆναι

Το απαρέμφατο παθητικού αορίστου περισπάται στο -ῆναι.

Κανόνας 11: τὸ αὐτὸ δε φυλάττεσθαι → διαβάζεται ως τὸ αὐτὸ δὲ φυλάττεσθαι

Το μόριο δὲ, με τον τόνο του.

Κανόνας 11: μή γε ἐξ αὐθεντίας ἰδίας, → διαβάζεται ως μή γε, ἐξ αὐθεντίας ἰδίας

Το εἰ δὲ μή γε είναι στερεότυπη φράση που στέκει αυτοτελώς, όπως στους κανόνες 13 και 22· το κόμμα ανήκει μετά το γε.

Κανόνας 12: συνγενέσιν → διαβάζεται ως συγγενέσιν

Έρρινο πριν από γ γράφεται γ· στον Αποστολικό κανόνα 38 τυπώνεται συγγενέσιν.

Κανόνας 12: τὸ μοναστηρίῳ → διαβάζεται ως τῷ μοναστηρίῳ

Το άρθρο είναι σε δοτική, παράλληλο με το τῷ ἐπισκοπείῳ.

Κανόνας 13: εὗ καὶ → διαβάζεται ως εὖ καὶ

Το επίρρημα εὖ έχει ψιλή.

Κανόνας 13: μῆγε → διαβάζεται ως μή γε

Η στερεότυπη φράση εἰ δὲ μή γε, που τυπώνεται σωστά στους κανόνες 11 και 22.

Κανόνας 14: συντάξει → διαβάζεται ως συνάξει

Η ανάγνωση γίνεται στη σύναξη, δηλαδή στη συνέλευση.

Κανόνας 14: καί κατὰ → διαβάζεται ως καὶ κατὰ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 14: ἐστι ἐν → διαβάζεται ως ἐστιν ἐν

Το εφελκυστικό ν πριν από φωνήεν.

Κανόνας 15: τοῦ βίου τοῦτου → διαβάζεται ως τοῦ βίου τούτου

Η γενική του οὗτος είναι τούτου· το τοῦτου δεν είναι καν τύπος.

Κανόνας 15: τούτου ἴδιον → διαβάζεται ως τοῦτο ἴδιον

Το ἴδιον χρειάζεται υποκείμενο σε ονομαστική: «αυτό είναι ίδιον του εμπορίου».

Κανόνας 15: εἴτις → διαβάζεται ως εἴ τις

Χωρισμός των λέξεων.

Κανόνας 15: χεῖραις → διαβάζεται ως χεῖρες

Το υποκείμενο του ὑπηρέτησαν, σε ονομαστική πληθυντικού· το χεῖραις δεν είναι τύπος.

Κανόνας 15: θεοφυλάκτω → διαβάζεται ως θεοφυλάκτῳ

Δοτική· παραλείφθηκε η υπογεγραμμένη. Στον κανόνα 10 τυπώνεται σωστά.

Κανόνας 16: αἵρεσις. καὶ → διαβάζεται ως αἵρεσις, καὶ

Η πρόταση του Ἐπεὶ δὲ συνεχίζει ως την απόδοσή της· το πεζό καί δείχνει ότι η τελεία είναι λανθασμένη.

Κανόνας 16: Πὰν → διαβάζεται ως Πᾶν

Το ουδέτερο πᾶν περισπάται.

Κανόνας 16: ἐτερόχροα → διαβάζεται ως ἑτερόχροα

Από το ἕτερος: δασεία.

Κανόνας 16: οὐδέ ἐκ → διαβάζεται ως οὐδὲ ἐκ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 18: ἐν τῆς ἐκεῖσε → διαβάζεται ως τὴν ἐκεῖσε

Το ἐν δεν μπορεί να συνταχθεί με γενική: πορείαν τὴν ἐκεῖσε ποιήσασθαι, «να κάνει την πορεία ως εκεί».

Κανόνας 19: ἱερατικῳ → διαβάζεται ως ἱερατικῷ

ἱερατικῷ τέσσερις φορές αλλού.

Κανόνας 19: εὑρεθῆ → διαβάζεται ως εὑρεθῇ

Η υποτακτική παθητικού αορίστου μετά το Εἴ τις οὖν· χάθηκε η υπογεγραμμένη.

Κανόνας 19: προικώων → διαβάζεται ως προικῴων

Η γενική πληθυντικού του προικῷος.

Κανόνας 20: ἐχέτῳ → διαβάζεται ως ἐχέτω

Η προστακτική δεν παίρνει υπογεγραμμένη.

Κανόνας 20: ἀνδρώου → διαβάζεται ως ἀνδρῴου

Η γενική του ἀνδρῷος· στον ίδιο κανόνα τυπώνεται ἀνδρῷον.

Κανόνας 21: προλαμβάνεσθαι → διαβάζεται ως προσλαμβάνεσθαι

Ο κανόνας αντιδιαστέλλει τη φιλοξενία από το να γίνει κάποιος δεκτός ως μέλος: προσλαμβάνεσθαι.

Κανόνας 22: συμβῂ → διαβάζεται ως συμβῇ

Η υποτακτική αορίστου συμβῇ, δύο φορές αλλού.

Κανόνας 22: αὐτήν ἐν → διαβάζεται ως αὐτὴν ἐν

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 22: λογισμούς → διαβάζεται ως λογισμοὺς

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική. Πριν από το ὀφείλομεν.

Κανόνας 22: ἀναμίξ → διαβάζεται ως ἀναμὶξ

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.

Κανόνας 22: ἐστίν ἡσύχιος → διαβάζεται ως ἐστὶν ἡσύχιος

Τυπώθηκε οξεία αντί για βαρεία πριν από επόμενη λέξη· δεν ακολουθεί εγκλιτική.